ΜΕΡΟΣ 2 — Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ Ο ΙΘΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΘΑΨΕΙ
Το επόμενο πρωί, ο Ίθαν εμφανίστηκε στο νοσοκομείο κρατώντας μια τεράστια ανθοδέσμη και συνοδευόμενος από δύο δικηγόρους.
Δεν ήρθε σαν πατέρας.
Δεν ήρθε σαν πρώην σύζυγος που μόλις είχε μάθει ότι ο γιος του βρισκόταν σε θερμοκοιτίδα.
Ήρθε σαν επιχειρηματίας που είχε μάθει πως κάποιος μπορούσε να απειλήσει την αυτοκρατορία του.
Άφησε τα λουλούδια στο περβάζι και κοίταξε τον Νώε μέσα από το τζάμι.
Για πρώτη φορά, δεν υπήρχε εκείνο το αυτάρεσκο χαμόγελο στο πρόσωπό του.
Υπήρχε φόβος.
«Μπορούμε να το διευθετήσουμε ήσυχα», είπε τελικά.
Κοίταξα τον γιο μου.
Ήταν τόσο μικροσκοπικός.
Τόσο αθώος.
Ένα παιδί που είχε έρθει στον κόσμο επτά εβδομάδες νωρίτερα και είχε ήδη γίνει το κέντρο μιας μάχης που δεν είχε ζητήσει ποτέ.
«Τι ακριβώς θέλεις να διευθετήσεις;» ρώτησα.
Ο Ίθαν έκανε ένα βήμα προς το μέρος μου.
«Τα έξοδα του μωρού. Το νοσοκομείο. Όλα. Θα τα καλύψω εγώ.»
Γέλασα πικρά.
«Τώρα θυμήθηκες ότι έχεις γιο;»
Το πρόσωπό του σκλήρυνε.
«Κλερ, δεν ήξερα.»
«Δεν ρώτησες.»
«Δεν ήξερα ότι ήσουν έγκυος.»
«Δεν ρώτησες.»
«Δεν ήξερα ότι γεννήθηκε.»
«Δεν ρώτησες.»
Έμεινε σιωπηλός.
Η Μπιάνκα στεκόταν λίγο πιο πίσω, με τα τεράστια γυαλιά ηλίου της να κρύβουν τα μάτια της.
Ήταν ακόμα ντυμένη για την πρόβα του γάμου.
Σαν να είχε έρθει εκεί μόνο επειδή η δική της μεγάλη μέρα κινδύνευε να καταστραφεί.
«Αυτό είναι γελοίο», είπε τελικά. «Ο Ίθαν προσπαθεί να κάνει το σωστό.»
Την κοίταξα.
«Το σωστό;»
«Ναι.»
«Το σωστό θα ήταν να με είχες αφήσει ήσυχη όταν σου το ζήτησα.»
Το πρόσωπό της πάγωσε.
Ο Ίθαν γύρισε προς το μέρος της.
«Τι εννοεί;»
Η Μπιάνκα δεν απάντησε.
Και τότε μπήκε στο δωμάτιο η δικηγόρος μου.
Η Μάγια Τσεν.
Κρατούσε έναν φάκελο τόσο παχύ, που ακόμα και ο Ίθαν κατάλαβε αμέσως ότι τα πράγματα είχαν αλλάξει.
«Καλημέρα», είπε ήρεμα.
Ο Ίθαν συνοφρυώθηκε.
«Τι κάνεις εδώ;»
«Εκπροσωπώ την Κλερ.»
«Δεν χρειάζεται δικηγόρο.»
Η Μάγια χαμογέλασε.
«Εκείνος που δεν χρειάζεται δικηγόρο συνήθως δεν φέρνει δύο μαζί του.»
Ο ένας από τους δικηγόρους του κοίταξε αμέσως τον άλλον.
Η Μάγια άφησε τον φάκελο πάνω στο τραπέζι.
«Ο πελάτης μου δεν θα υπογράψει καμία συμφωνία σήμερα.»
Ο Ίθαν πλησίασε.
«Δεν της ζήτησα να υπογράψει κάτι.»
«Της ζήτησες να υπογράψει μια συμφωνία εμπιστευτικότητας.»
Η σιωπή που ακολούθησε ήταν αρκετή.
Γύρισα προς τον Ίθαν.
«Πόσο γρήγορα την ετοίμασες;»
Δεν απάντησε.
Η Μάγια άνοιξε τον φάκελο.
«Η πρόταση είναι απλή. Η Κλερ υποτίθεται ότι θα αποσύρει κάθε καταγγελία για την επίθεση, θα συμφωνήσει να μη δημοσιοποιήσει τις συνθήκες που οδήγησαν στον τραυματισμό της και θα επιβεβαιώσει γραπτώς ότι μεταβίβασε οικειοθελώς τα δικαιώματα ιδιοκτησίας της στην Cole Dynamics.»
Έσκυψα μπροστά.
«Και τι θα έπαιρνα σε αντάλλαγμα;»
Ο Ίθαν απάντησε αμέσως.
«Θα φροντίσω τον Νώε.»
Κοίταξα τον γιο μου.
«Δεν χρειάζομαι την άδειά σου για να φροντίσω το παιδί μου.»
«Είναι και δικό μου παιδί!»
Η φωνή του αντήχησε στο δωμάτιο.
Ο Νώε άρχισε να κλαίει.
Αμέσως γύρισα προς την θερμοκοιτίδα.
Ο Ίθαν σταμάτησε.
Για πρώτη φορά, τον είδα να συνειδητοποιεί πως η φωνή του είχε τρομάξει το παιδί του.
Η νοσοκόμα πλησίασε.
«Παρακαλώ χαμηλώστε τη φωνή σας.»
Ο Ίθαν έκανε πίσω.
Αλλά η Μάγια δεν είχε τελειώσει.
Άνοιξε τον φάκελο και έβγαλε το πρώτο έγγραφο.
«Αυτό είναι το αντίγραφο μιας τραπεζικής μεταφοράς.»
Ο Ίθαν κοίταξε το χαρτί.
«Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει αυτό.»
«Είναι μια μεταφορά από την Cole Dynamics σε εταιρεία που ιδρύθηκε έξι μήνες πριν από τον γάμο σας.»
Η Μπιάνκα έκανε ένα μικρό βήμα προς τα πίσω.
«Και;»
Η Μάγια σήκωσε το βλέμμα.
«Η εταιρεία ανήκει στον αδελφό σου.»
Η Μπιάνκα πάγωσε.
Ο Ίθαν προσπάθησε να γελάσει.
«Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα.»
«Έχουμε δεκαεπτά παρόμοιες μεταφορές.»
Η έκφρασή του άλλαξε.
«Είναι απολύτως νόμιμες.»
«Τότε δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα να τις εξηγήσεις στον οικονομικό εισαγγελέα.»
Η Μπιάνκα γύρισε απότομα προς τον Ίθαν.
«Τι σημαίνει αυτό;»
«Μην αρχίζεις τώρα.»
«Δεν μου είπες ότι υπήρχαν μεταφορές στον αδελφό μου.»
«Δεν ήταν δικές σου δουλειές.»
Η Μάγια έβγαλε ένα δεύτερο έγγραφο.
«Και αυτό είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον.»
Το άφησε πάνω στο τραπέζι.
Ήταν αντίγραφο μιας μεταφοράς χρημάτων από τα συνταξιοδοτικά κεφάλαια των εργαζομένων.
Για πρώτη φορά, ο Ίθαν έχασε εντελώς το χρώμα του.
«Αυτό είναι λάθος.»
«Όχι», απάντησα.
Εκείνος με κοίταξε.
«Είναι.»
«Κλερ—»
«Το ξέρω.»
Η φωνή μου ήταν ήρεμη.
Πάρα πολύ ήρεμη.
«Ξέρω για τις εταιρείες. Ξέρω για τους λογαριασμούς. Ξέρω για τις μεταφορές. Ξέρω για τα χρήματα που έβγαλες από την εταιρεία.»
Η Μπιάνκα κοίταξε τον Ίθαν.
«Μου είπες ότι όλα ήταν νόμιμα.»
«Ήταν.»
«Μου είπες ότι η Κλερ είχε υπογράψει.»
«Είχε.»
«Μου είπες ότι η εταιρεία ήταν δική σου.»
Αυτή τη φορά δεν απάντησε.
Και τότε κατάλαβα κάτι.
Η Μπιάνκα δεν γνώριζε όλη την αλήθεια.
Ίσως ο Ίθαν να είχε πει ψέματα και σε εκείνη.
Γιατί ο Ίθαν είχε ένα πρόβλημα που δεν είχε καταλάβει ποτέ.
Με υποτιμούσε.
Από την αρχή.
Σε όλη τη διάρκεια του γάμου μας, πίστευε ότι ήμουν απλώς η γυναίκα που στεκόταν δίπλα του.
Δεν θυμόταν ποια είχε οργανώσει τα οικονομικά της εταιρείας όταν εκείνος είχε μόνο μια μικρή αποθήκη και δύο υπαλλήλους.
Δεν θυμόταν ποια είχε σχεδιάσει τα συστήματα που χρησιμοποιούσε για να παρακολουθεί τα κέρδη.
Δεν θυμόταν ποια είχε δημιουργήσει τα πρώτα αρχεία που του επέτρεψαν να πάρει το πρώτο μεγάλο επενδυτικό δάνειο.
Δεν θυμόταν ότι εγώ ήξερα κάθε αριθμό.
Κάθε λογαριασμό.
Κάθε κωδικό.
Κάθε συνήθεια.
Και κυρίως—
Ήξερα ότι ο Ίθαν δεν μπορούσε να αντισταθεί στην απληστία του.
Τέσσερις μήνες πριν από το διαζύγιο, είχα παρατηρήσει κάτι παράξενο.
Οι μεταφορές χρημάτων είχαν ένα μοτίβο.
Πάντα το ίδιο.
Ο Ίθαν πίστευε ότι ήταν έξυπνος.
Έστελνε ποσά που τελείωναν σχεδόν πάντα σε δεκαεπτά.
Το θεωρούσε τυχαίο.
Αλλά τίποτα δεν ήταν τυχαίο όταν ήξερες πώς να διαβάζεις οικονομικά δεδομένα.
Δεν τον αντιμετώπισα.
Δεν του είπα τίποτα.
Άρχισα να κρατάω αντίγραφα.
Κρυπτογραφημένα.
Ασφαλή.
Αόρατα.
Και όταν κατάλαβα πόσο βαθιά είχε φτάσει η απάτη, προσέλαβα έναν ανεξάρτητο ελεγκτή.
Μετά μίλησα με τις αρχές.
Ο Ίθαν πίστευε ότι η σιωπή μου ήταν φόβος.
Στην πραγματικότητα, ήταν υπομονή.
Η Μάγια έκλεισε τον φάκελο.
«Αυτό που βλέπετε εδώ είναι μόνο η αρχή.»
Ο Ίθαν σηκώθηκε.
«Δεν θα με εκβιάσετε.»
«Δεν σε εκβιάζω», είπα.
«Τότε τι κάνεις;»
Τον κοίταξα στα μάτια.
«Σου επιστρέφω την πραγματικότητα.»
Η Μπιάνκα πήρε το χέρι του.
«Ίθαν, πρέπει να φύγουμε.»
Εκείνος δεν κινήθηκε.
«Δεν μπορώ να χάσω την εταιρεία.»
«Δεν είναι δική σου», είπα.
Γύρισε απότομα.
«Είναι δική μου!»
«Όχι.»
Η Μάγια έβγαλε το τελευταίο έγγραφο.
Το Bennett Family Trust.
Ο Ίθαν το αναγνώρισε.
Και τότε κατάλαβε.
Το πρόσωπό του άδειασε.
«Όχι.»
«Ναι.»
«Αυτό δεν γίνεται.»
«Γίνεται.»
Η Μάγια άνοιξε το έγγραφο.
«Το καταπίστευμα κατέχει το πενήντα ένα τοις εκατό της Cole Dynamics. Η Κλερ είναι η μοναδική δικαιούχος με πλήρη δικαιώματα ψήφου.»
Η Μπιάνκα τον κοίταξε.
«Μου είπες ότι η εταιρεία ήταν δική σου.»
Ο Ίθαν δεν της απάντησε.
«Μου είπες ότι η Κλερ είχε φύγει από την εταιρεία.»
Σιωπή.
«Μου είπες ότι ήσουν εσύ που την έχτισες.»
Ακόμα σιωπή.
Τότε η Μπιάνκα τον χαστούκισε.
Η νοσοκόμα γύρισε αμέσως.
«Αρκετά!»
Η Μπιάνκα άρπαξε την τσάντα της.
«Θα παντρευτούμε απόψε;»
Ο Ίθαν την κοίταξε σαν να είχε ξεχάσει ότι υπήρχε γάμος.
«Μπιάνκα...»
«Θα παντρευτούμε απόψε;»
Δεν απάντησε.
Εκείνη γέλασε νευρικά.
«Εσύ μου είπες ότι κέρδισες.»
Τότε γύρισε προς εμένα.
«Ήθελες να με καταστρέψεις από την αρχή.»
«Όχι», απάντησα.
Έσκυψα και φίλησα απαλά το μέτωπο του Νώε.
«Ήθελα μόνο να σταματήσετε να καταστρέφετε εμένα.»
Η Μάγια μάζεψε τα έγγραφα.
«Και τώρα, κύριε Κόουλ, θα σας συμβούλευα να φύγετε.»
Ο Ίθαν έμεινε για λίγο ακίνητος.
Ύστερα κοίταξε τον Νώε.
Για πρώτη φορά, δεν κοίταζε την εταιρεία.
Δεν κοίταζε τα χρήματα.
Δεν κοίταζε το όνομά του.
Κοίταζε τον γιο του.
«Θέλω να τον γνωρίσω.»
«Θα έχεις την ευκαιρία να τον γνωρίσεις όταν σταματήσεις να προσπαθείς να ελέγχεις τη μητέρα του.»
Τα μάτια του γέμισαν θυμό.
«Είσαι η πρώην γυναίκα μου.»
«Και είμαι η μητέρα του παιδιού σου.»
Έκανε ένα βήμα προς την πόρτα.
Πριν φύγει, γύρισε.
«Αύριο παντρεύομαι.»
«Το ξέρω.»
«Θα το κάνω ούτως ή άλλως.»
«Κάνε ό,τι θέλεις.»
Έφυγε.
Η Μπιάνκα τον ακολούθησε.
Και για πρώτη φορά μετά από μήνες, έμεινα μόνη με τον γιο μου.
Την ίδια νύχτα, όμως, το τηλέφωνό μου χτύπησε.
Ήταν η Μάγια.
«Κλερ», είπε, «υπάρχει ένα πρόβλημα.»
Σηκώθηκα αμέσως.
«Τι συνέβη;»
«Ο Ίθαν έκανε μια κίνηση που δεν περιμέναμε.»
«Τι κίνηση;»
Η φωνή της χαμήλωσε.
«Μετακίνησε ένα μέρος των χρημάτων σε έναν λογαριασμό που δεν είχαμε εντοπίσει.»
Πάγωσα.
«Πόσα;»
«Αρκετά.»
Κοίταξα τον Νώε.
«Πού είναι ο λογαριασμός;»
«Στην Ελβετία.»
Έκλεισα τα μάτια.
Τότε η Μάγια είπε κάτι ακόμα.
Κάτι που έκανε το αίμα μου να παγώσει.
«Κλερ... ο λογαριασμός άνοιξε πριν από τρία χρόνια.»
«Και;»
«Στο όνομά σου.»
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 3…
0 comments:
Post a Comment