ΜΕΡΟΣ 2: «Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ… ΑΛΛΑ Η ΛΟΥΣΙΑ ΕΜΑΘΕ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ»
Η Λουσία δεν μπορούσε να κοιμηθεί εκείνο το βράδυ.
Όχι επειδή πονούσε.
Όχι επειδή φοβόταν την ασθένεια.
Αλλά επειδή για πρώτη φορά στη ζωή της φοβόταν τον άνθρωπο που βρισκόταν πιο κοντά της.
Τον σύζυγό της.
Τον άνθρωπο που κάποτε πίστευε πως θα την κρατούσε ασφαλή.
Η Κάρμεν μπήκε αθόρυβα στο δωμάτιο.
Κοίταξε γύρω της πριν μιλήσει.
«Λουσία… πρέπει να είμαστε προσεκτικές.»
Η Λουσία την κοίταξε.
«Ξέρεις κάτι;»
Η Κάρμεν δίστασε.
«Δεν ξέρω τα πάντα.»
Έκανε μια μικρή παύση.
«Αλλά ξέρω ότι κάτι δεν πάει καλά.»
Η Κάρμεν δεν ήταν απλώς μια νοσηλεύτρια.
Ήταν ένας άνθρωπος που είχε δει εκατοντάδες ασθενείς.
Είχε μάθει να παρατηρεί μικρές λεπτομέρειες.
Τον τρόπο που κάποιος κοιτάζει.
Τον τρόπο που κάποιος αντιδρά.
Και ο Αλεχάντρο…
δεν συμπεριφερόταν σαν σύζυγος που φοβάται να χάσει τη γυναίκα του.
«Όταν σου είπαν ότι έχεις μόνο τρεις μέρες…»
είπε η Κάρμεν.
«Ο άντρας σου δεν ρώτησε για θεραπείες.»
Η Λουσία ένιωσε ένα βάρος στο στήθος.
«Τι έκανε;»
«Ρώτησε για τα οικονομικά σου.»
Η σιωπή γέμισε το δωμάτιο.
Η Λουσία έκλεισε τα μάτια.
Για χρόνια πίστευε ότι ο Αλεχάντρο ήταν ο άνθρωπος που την αγαπούσε περισσότερο από όλους.
Τώρα άρχισε να αναρωτιέται…
αν αγαπούσε εκείνη…
ή αυτά που θα άφηνε πίσω της.
Την επόμενη ημέρα, η Κάρμεν έκανε κάτι που δεν επιτρεπόταν εύκολα.
Έψαξε τα αρχεία.
Όχι για να παραβιάσει κανόνες.
Αλλά γιατί υπήρχαν ερωτήματα που έπρεπε να απαντηθούν.
Βρήκε κάτι περίεργο.
Τις τελευταίες εβδομάδες πριν η Λουσία εισαχθεί στο νοσοκομείο…
ο Αλεχάντρο είχε επικοινωνήσει πολλές φορές με οικονομικούς συμβούλους.
Και όχι μόνο αυτό.
Είχε αρχίσει να ρωτά για διαδικασίες μεταβίβασης περιουσίας.
Η Κάρμεν πήγε στη Λουσία.
«Πρέπει να μου πεις κάτι.»
«Τι;»
«Είχες αλλάξει πρόσφατα τη διαθήκη σου;»
Η Λουσία συνοφρυώθηκε.
«Όχι.»
«Γιατί;»
Η Κάρμεν την κοίταξε σοβαρά.
«Γιατί κάποιος φαίνεται να προετοιμαζόταν για κάτι που δεν είχε συμβεί ακόμα.»
Η Λουσία ένιωσε ένα ρίγος.
Ο Αλεχάντρο δεν περίμενε απλώς τον θάνατό της.
Είχε οργανώσει το μετά.
Εκείνο το απόγευμα, όταν μπήκε στο δωμάτιο…
ήταν διαφορετικός.
Πιο νευρικός.
Πιο επιθετικός.
«Τι τους είπες;»
ρώτησε.
Η Λουσία τον κοίταξε ήρεμα.
«Σε ποιον;»
«Στους γιατρούς.»
Για πρώτη φορά μετά από μέρες…
η Λουσία ένιωσε δύναμη.
Δεν ήταν πια η γυναίκα που περίμενε το τέλος.
Ήταν η γυναίκα που άρχιζε να βλέπει την αλήθεια.
«Δεν είπα τίποτα που δεν ήταν αλήθεια.»
Ο Αλεχάντρο πλησίασε.
«Πρόσεχε, Λουσία.»
Η φωνή του έγινε πιο χαμηλή.
«Δεν ξέρεις πόσο περίπλοκα είναι τα πράγματα.»
Εκείνη τον κοίταξε.
«Ίσως όχι.»
Μια παύση.
«Αλλά ξέρω ότι κάποιος που αγαπάει δεν μιλάει για την περιουσία του πριν καν πεθάνει.»
Το πρόσωπό του σκλήρυνε.
Για πρώτη φορά δεν μπορούσε να κρυφτεί.
Αργότερα το ίδιο βράδυ…
η Κάρμεν και ο γιατρός κάλεσαν τη Λουσία σε μια ιδιωτική συζήτηση.
Υπήρχε ένα νέο στοιχείο.
Κάτι που βρήκαν στα αρχεία.
«Τα φάρμακα που έπαιρνες…»
είπε ο γιατρός.
«Δεν ήταν τυχαίο λάθος.»
Η Λουσία κράτησε την αναπνοή της.
«Κάποια από αυτά δεν ήταν κατάλληλα για τη δική σου κατάσταση.»
«Και όταν σταματήσαμε αυτή τη συγκεκριμένη αγωγή… η υγεία σου άρχισε να βελτιώνεται.»
Η αλήθεια ήταν μπροστά τους.
Κάποιος είχε παρέμβει.
Κάποιος είχε προσπαθήσει να κάνει την κατάσταση χειρότερη.
«Έχεις αποδείξεις;»
ρώτησε η Λουσία.
Ο γιατρός έγνεψε.
«Έχουμε υπογραφές.»
Η Λουσία έκλεισε τα μάτια.
Ο άντρας της.
Ο άνθρωπος που της κρατούσε το χέρι.
Ίσως ήταν αυτός που την έσπρωχνε προς το τέλος.
Αλλά ο Αλεχάντρο δεν ήξερε κάτι.
Δεν ήξερε ότι η Λουσία δεν ήταν πια μόνη.
Δεν ήξερε ότι οι γιατροί είχαν αρχίσει να ψάχνουν.
Και κυρίως…
δεν ήξερε ότι η γυναίκα που περίμενε να πεθάνει…
είχε αποφασίσει να ζήσει.
Την επόμενη ημέρα, ο Αλεχάντρο έκανε ένα λάθος.
Ένα λάθος που θα τον πρόδιδε.
Ένα τηλεφώνημα που δεν έπρεπε ποτέ να είχε γίνει…
ακούστηκε από το λάθος άτομο.
Και η Λουσία θα μάθαινε ποιος ήταν πραγματικά πίσω από όλο αυτό.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
➡️ ΜΕΡΟΣ 3: Το τηλεφώνημα του Αλεχάντρο αποκαλύπτει τον συνεργό του… και η Λουσία ετοιμάζει την κίνηση που θα τον καταστρέψει.
0 comments:
Post a Comment