Μέρος 1
Η ημέρα της αποφοίτησης είχε γεμίσει το αμφιθέατρο με χαμόγελα, λουλούδια και χειροκροτήματα. Γονείς κρατούσαν κάμερες, παππούδες σκούπιζαν διακριτικά τα μάτια τους και τα παιδιά έτρεχαν ανυπόμονα φορώντας τις μικρές τήβεννους τους.
Μόνο ένα κοριτσάκι στεκόταν μόνο του.
Η επτάχρονη Βαλεντίνα κρατούσε σφιχτά το απολυτήριό της και κοιτούσε γύρω της, ψάχνοντας ένα πρόσωπο που δεν υπήρχε.
Δεν είχε πατέρα.
Η μητέρα της, η Μαρ
ισόλ, είχε πεθάνει πριν από δύο χρόνια από καρκίνο και από τότε ζούσε σε ορφανοτροφείο.
Οι δάσκαλοι προσπαθούσαν να της χαμογελούν, όμως όλοι γνώριζαν πόσο δύσκολη ήταν αυτή η ημέρα για εκείνη.
Την ίδια στιγμή, στην πρώτη σειρά των επισήμων, καθόταν ο Αλεχάντρο Μοράλες.
Ένας από τους πλουσιότερους επιχειρηματίες της χώρας.
Είχε χρηματοδοτήσει την ανακαίνιση του σχολείου και είχε προσκληθεί να μοιράσει τα βραβεία.
Εκατοντάδες εργαζόμενοι τον θαύμαζαν.
Οι δημοσιογράφοι τον ακολουθούσαν παντού.
Κανείς όμως δεν γνώριζε πως κάθε βράδυ επέστρεφε σε ένα τεράστιο άδειο σπίτι.
Η σύζυγός του είχε πεθάνει πριν από δέκα χρόνια και δεν είχαν αποκτήσει ποτέ παιδιά.
Η τελετή ολοκληρώθηκε μέσα σε χειροκροτήματα.
Τα παιδιά έτρεξαν στις οικογένειές τους.
Η Βαλεντίνα όμως παρέμεινε ακίνητη.
Κρατούσε ακόμα το δίπλωμά της.
Έπειτα πήρε μια βαθιά ανάσα και περπάτησε αργά προς τον Αλεχάντρο.
Οι σωματοφύλακες έκαναν να τη σταματήσουν.
Εκείνος όμως σήκωσε το χέρι.
«Αφήστε την.»
Το κοριτσάκι στάθηκε μπροστά του.
Τα μάτια της ήταν γεμάτα φόβο.
«Κύριε…»
Ο Αλεχάντρο γονάτισε για να βρίσκεται στο ίδιο ύψος.
«Πες μου.»
Η Βαλεντίνα κατέβασε το βλέμμα.
«Θα μπορούσατε... να κάνετε πως είστε ο μπαμπάς μου... μόνο για σήμερα;»
Ολόκληρη η αίθουσα πάγωσε.
Κανείς δεν μίλησε.
Η δασκάλα της άρχισε να δακρύζει.
Ο Αλεχάντρο ένιωσε έναν κόμπο στον λαιμό.
«Γιατί το ζητάς από εμένα;»
Η μικρή χαμογέλασε αδύναμα.
«Επειδή όλοι οι άλλοι έχουν κάποιον να τους αγκαλιάσει στις φωτογραφίες... κι εγώ δεν έχω κανέναν.»
Ο δισεκατομμυριούχος δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του.
Χωρίς δεύτερη σκέψη άνοιξε την αγκαλιά του.
«Με μεγάλη μου χαρά.»
Η Βαλεντίνα έπεσε πάνω του και τον αγκάλιασε τόσο σφιχτά, σαν να τον περίμενε μια ολόκληρη ζωή.
Οι φωτογράφοι άρχισαν να απαθανατίζουν τη στιγμή.
Όλο το αμφιθέατρο ξέσπασε σε χειροκροτήματα.
Κανείς όμως δεν μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνη η αγκαλιά θα άλλαζε για πάντα τις ζωές και των δύο.
0 comments:
Post a Comment