ΜΕΡΟΣ 4: ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ — «Ο ΣΚΟΤ ΣΕ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙΣ»

Η Έιβερι δεν κοιμήθηκε εκείνο το βράδυ.

Κάθε φορά που έκλεινε τα μάτια της, άκουγε ξανά τη φωνή της Μάρθας.

«Έχω ένα βίντεο από τη μέρα που η οικογένειά σου έχασε τα πάντα.»

Και μετά...

«Πρέπει να έρθεις μόνη.»

Η Έιβερι δεν ήξερε τι θα έβλεπε.

Δεν ήξερε ποιος ήταν ο δεύτερος άνθρωπος που είχε προδώσει την οικογένειά της.

Αλλά ένα πράγμα γνώριζε.

Δεν μπορούσε πλέον να εμπιστευτεί τον Σκοτ.

Όχι μετά από όλα όσα είχε ανακαλύψει.

Το πρωί, σηκώθηκε νωρίς.

Ντύθηκε απλά.

Πήρε την τσάντα της.

Και πριν φύγει, στάθηκε για λίγο μπροστά στον καθρέφτη.

Για δώδεκα χρόνια είχε πιστέψει ότι ο Σκοτ ήταν ο άνθρωπος που την είχε επιλέξει.

Τώρα αναρωτιόταν αν ήταν εκείνη που είχε επιλεγεί.

Και αυτή η σκέψη την τρόμαζε περισσότερο από όλα.

---

Η διεύθυνση που της είχε δώσει η Μάρθα βρισκόταν σε ένα παλιό κτίριο έξω από το κέντρο του Σικάγο.

Η Έιβερι πάρκαρε αρκετά μακριά.

Δεν ήθελε κανείς να ξέρει πού βρισκόταν.

Προχώρησε μέχρι την είσοδο.

Η πόρτα άνοιξε πριν προλάβει να χτυπήσει.

Μια ηλικιωμένη γυναίκα στεκόταν μπροστά της.

Γκρίζα μαλλιά.

Ήρεμο βλέμμα.

Και ένα πρόσωπο που κουβαλούσε χρόνια μυστικών.

«Έιβερι Ντόσον;»

«Ναι.»

«Είμαι η Μάρθα.»

Η Έιβερι την κοίταξε προσεκτικά.

«Έχετε το βίντεο;»

Η Μάρθα έκανε στην άκρη.

«Μπες.»

Η Έιβερι μπήκε.

Το δωμάτιο ήταν μικρό.

Στο τραπέζι υπήρχε ένας παλιός φορητός υπολογιστής.

Δίπλα του...

ένα μικρό μαύρο κουτί.

Η Έιβερι το κοίταξε.

«Τι είναι αυτό;»

«Το αρχείο.»

«Πόσο καιρό το έχετε;»

«Δώδεκα χρόνια.»

Η Έιβερι ένιωσε έναν κόμπο στο στομάχι.

«Γιατί δεν το παραδώσατε στην αστυνομία;»

Η Μάρθα την κοίταξε.

«Γιατί δεν ήξερα ποιον μπορούσα να εμπιστευτώ.»

«Και τώρα;»

«Τώρα η Ρουθ είναι νεκρή.»

Η Έιβερι πάγωσε.

«Τι σχέση έχει η Ρουθ;»

Η Μάρθα κάθισε.

«Η Ρουθ ήταν αυτή που μου ζήτησε να κρατήσω το βίντεο.»

Η Έιβερι ένιωσε την καρδιά της να χτυπά δυνατά.

«Γιατί;»

«Επειδή ήξερε ότι κάποια μέρα θα το χρειαζόσουν.»

«Πότε;»

«Όταν θα έφτανες στο σημείο να μην μπορείς πλέον να εμπιστευτείς τον Σκοτ.»

Η Έιβερι έκλεισε τα μάτια.

Αυτό ήταν.

Η Ρουθ ήξερε.

Ίσως περισσότερο απ' όλους.

«Τι δείχνει;»

Η Μάρθα πάτησε ένα κουμπί.

«Δες το.»

---

Η οθόνη άναψε.

Στην αρχή υπήρχε μόνο σκοτάδι.

Μετά...

Ένα γραφείο.

Ένα μεγάλο γραφείο.

Η κάμερα ήταν κρυμμένη.

Η εικόνα δεν ήταν καθαρή.

Αλλά η Έιβερι αναγνώρισε αμέσως τον άντρα.

Ο πατέρας του Σκοτ.

Καθόταν πίσω από ένα γραφείο.

Απέναντί του ήταν ένας δεύτερος άντρας.

Η Έιβερι πάγωσε.

«Όχι...»

Η Μάρθα δεν μίλησε.

Η Έιβερι πλησίασε την οθόνη.

«Αυτός είναι...»

«Ναι.»

«Ο συνεργάτης του πατέρα μου.»

Η Μάρθα έγνεψε.

Στην οθόνη, οι δύο άντρες μιλούσαν.

Η Έιβερι δεν μπορούσε να ακούσει καθαρά.

Η Μάρθα αύξησε την ένταση.

Και τότε...

άκουσε.

«Η οικογένεια Ντόσον δεν θα καταλάβει τι συνέβη μέχρι να είναι πολύ αργά.»

Η Έιβερι ένιωσε το αίμα της να παγώνει.

Ο πατέρας του Σκοτ συνέχισε:

«Μόλις χαθεί η επιχείρηση, δεν θα μπορούν να επιστρέψουν.»

Η Έιβερι κοίταξε τη Μάρθα.

«Γιατί;»

«Περίμενε.»

Το βίντεο συνέχισε.

Ο δεύτερος άντρας είπε:

«Και η κόρη;»

Ο πατέρας του Σκοτ χαμογέλασε.

«Η κόρη δεν ξέρει τίποτα.»

Η Έιβερι ένιωσε τα πόδια της να τρέμουν.

«Εγώ;»

Η Μάρθα δεν απάντησε.

Στην οθόνη ακούστηκε:

«Θα την αφήσουμε να πιστεύει ότι ήταν απλώς μια αποτυχία της οικογένειάς της.»

Ο άντρας απέναντί του ρώτησε:

«Και αν μάθει;»

Ο πατέρας του Σκοτ χαμογέλασε.

«Δεν θα μάθει.»

Η Έιβερι άρχισε να κλαίει.

Αλλά το βίντεο δεν είχε τελειώσει.

Γιατί τότε...

η πόρτα του γραφείου άνοιξε.

Και μπήκε κάποιος.

Η Έιβερι σηκώθηκε απότομα.

«Όχι.»

Η Μάρθα πάγωσε.

«Τι συμβαίνει;»

Η Έιβερι πλησίασε στην οθόνη.

«Αυτός...»

Ο άντρας μπήκε στο γραφείο.

Κάθισε.

Και τότε η Έιβερι τον αναγνώρισε.

Ήταν ο Σκοτ.

Αλλά ήταν πολύ νεότερος.

Δώδεκα χρόνια πριν.

Πριν τον γάμο τους.

Πριν τη γνωρίσει.

Η Έιβερι ένιωσε την καρδιά της να σταματά.

Ο Σκοτ στάθηκε απέναντι στον πατέρα του.

«Το έκανες;»

Ο πατέρας του έγνεψε.

«Τελείωσε.»

«Και η οικογένεια Ντόσον;»

«Δεν θα μπορέσουν να ανακάμψουν.»

Ο νεαρός Σκοτ έμεινε σιωπηλός.

Η Έιβερι κοίταξε τη Μάρθα.

«Όχι...»

Αλλά τότε ακούστηκε η φωνή του Σκοτ.

«Και η Έιβερι;»

Η Έιβερι ένιωσε ολόκληρο το σώμα της να παγώνει.

Ο πατέρας του απάντησε:

«Την έχεις ήδη γνωρίσει;»

Ο Σκοτ κούνησε το κεφάλι.

«Ναι.»

Η Έιβερι έκανε ένα βήμα πίσω.

Το βίντεο συνέχισε.

Ο πατέρας του Σκοτ τον κοίταξε.

«Τότε ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.»

«Δεν μπορώ.»

«Μπορείς.»

«Δεν είναι μέρος της συμφωνίας.»

Ο πατέρας του χαμογέλασε.

«Τότε δεν έχεις καταλάβει ακόμα πόσα μπορείς να κερδίσεις.»

Ο Σκοτ δεν απάντησε.

Και τότε ακούστηκε η φράση που διέλυσε την Έιβερι.

«Παντρέψου την.»

Η Έιβερι κάλυψε το στόμα της.

«Όχι...»

Η Μάρθα έκλεισε τα μάτια.

Αλλά το βίντεο συνεχιζόταν.

Ο νεαρός Σκοτ φώναξε:

«Δεν μπορώ να την παντρευτώ για αυτό!»

Ο πατέρας του χτύπησε το χέρι του στο γραφείο.

«Τότε θα χάσεις τα πάντα.»

«Δεν με νοιάζουν τα χρήματα!»

«Θα σε νοιάξουν.»

Σιωπή.

«Και αν δεν το κάνω;»

Ο πατέρας του χαμογέλασε.

«Θα της πω την αλήθεια για την οικογένειά της.»

Ο Σκοτ έμεινε ακίνητος.

Και τότε...

το βίντεο τελείωσε.

Η οθόνη έγινε μαύρη.

---

Η Έιβερι δεν μπορούσε να μιλήσει.

Δώδεκα χρόνια.

Δώδεκα χρόνια γάμου.

Δώδεκα χρόνια αγάπης.

Δώδεκα χρόνια που πίστευε ότι είχε βρει τον άνθρωπό της.

Και όλα...

μπορεί να είχαν ξεκινήσει από μια συμφωνία.

«Πες μου ότι δεν είναι αλήθεια.»

Η Μάρθα την κοίταξε.

«Το είδες.»

«Ο Σκοτ...»

Η φωνή της έσπασε.

«Ο Σκοτ με παντρεύτηκε εξαιτίας αυτού;»

«Στην αρχή... ναι.»

Η Έιβερι γύρισε απότομα.

«Στην αρχή;»

Η Μάρθα σηκώθηκε.

«Αυτό είναι το σημαντικό.»

«Τι;»

«Ο Σκοτ μπορεί να ξεκίνησε με λάθος λόγους.»

«Μπορεί;»

«Αλλά δεν ξέρω τι συνέβη μετά.»

Η Έιβερι γέλασε πικρά.

«Μετά;»

«Σε ερωτεύτηκε.»

«Πώς το ξέρεις;»

Η Μάρθα κοίταξε κάτω.

«Επειδή το είδα.»

«Τι είδες;»

«Τον Σκοτ να αλλάζει.»

Η Έιβερι έμεινε σιωπηλή.

Η Μάρθα συνέχισε:

«Στην αρχή ήταν ψυχρός. Έκανε ό,τι του είχε ζητήσει ο πατέρας του.»

«Και μετά;»

«Μετά άρχισε να σε αγαπά.»

Η Έιβερι έκλεισε τα μάτια.

«Αυτό δεν δικαιολογεί τίποτα.»

«Δεν είπα ότι το δικαιολογεί.»

«Με παντρεύτηκε χωρίς να μου πει την αλήθεια.»

«Ναι.»

«Έμεινε μαζί μου για δώδεκα χρόνια.»

«Ναι.»

«Και όταν βρήκε άλλη γυναίκα...»

Η Έιβερι σταμάτησε.

«Με πέταξε έξω.»

Η Μάρθα δεν απάντησε.

«Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;»

«Τι;»

Η Έιβερι σήκωσε το βλέμμα.

Τα μάτια της ήταν γεμάτα δάκρυα.

«Ότι τελικά ο πατέρας του κέρδισε.»

Η Μάρθα συνοφρυώθηκε.

«Πώς;»

«Με κατέστρεψαν.»

Η φωνή της έγινε ψιθυριστή.

«Και μετά ο γιος του με παντρεύτηκε.»

Έκανε μια παύση.

«Και όταν όλα τελείωσαν... με άφησε.»

---

Η Μάρθα πλησίασε.

«Έιβερι, υπάρχει κάτι ακόμα.»

Η Έιβερι γύρισε.

«Τι;»

«Η Ρουθ δεν σου άφησε την περιουσία της μόνο επειδή σε αγαπούσε.»

Η Έιβερι κοίταξε τη Μάρθα.

«Το ξέρω.»

«Όχι. Δεν καταλαβαίνεις.»

Η Μάρθα έδειξε το μαύρο κουτί.

«Υπάρχει κάτι ακόμα μέσα.»

Η Έιβερι πάγωσε.

«Τι;»

«Ένα γράμμα.»

«Από ποιον;»

Η Μάρθα πήρε το γράμμα.

«Από τον πατέρα του Σκοτ.»

Η Έιβερι ένιωσε το στομάχι της να σφίγγεται.

«Πότε γράφτηκε;»

Η Μάρθα την κοίταξε.

«Λίγες ημέρες πριν πεθάνει.»

Η Έιβερι πήρε το γράμμα.

Τα χέρια της έτρεμαν.

Το άνοιξε.

Οι πρώτες γραμμές την έκαναν να παγώσει.

«Έιβερι,

αν διαβάζεις αυτό το γράμμα, τότε όλα έχουν τελειώσει.

Η οικογένειά σου καταστράφηκε εξαιτίας μου.

Ο γιος μου σε παντρεύτηκε εξαιτίας μου.

Αλλά υπάρχει κάτι που δεν ξέρεις.

Ο Σκοτ δεν ήταν ο μόνος που σε παρακολουθούσε.

Υπήρχε κάποιος άλλος.

Κάποιος που ήταν πολύ πιο κοντά σου.

Κάποιος που ήξερε κάθε σου κίνηση.

Κάποιος που γνώριζε πότε θα έφευγες από το σπίτι.

Κάποιος που γνώριζε πότε θα επέστρεφες.

Κάποιος που ήξερε την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς σου πριν καταστραφεί.

Και αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν ο Σκοτ.

Ήταν κάποιος που εσύ εμπιστευόσουν.

Κάποιος που ακόμα και σήμερα βρίσκεται στη ζωή σου.

Μην εμπιστευτείς κανέναν μέχρι να μάθεις την αλήθεια.

Ούτε τον Σκοτ.

Ούτε την Κέιλα.

Ούτε...

**

Η τελευταία λέξη ήταν σκισμένη.

Η Έιβερι κοίταξε τη Μάρθα.

«Τι έγραφε;»

«Δεν ξέρω.»

«Το υπόλοιπο;»

«Αυτό είναι το πρόβλημα.»

Η Μάρθα έδειξε το πίσω μέρος.

Υπήρχε ένας αριθμός.

Και μια ημερομηνία.

«Τι είναι αυτό;»

Η Μάρθα ψιθύρισε:

«Ο αριθμός ενός τραπεζικού λογαριασμού.»

Η Έιβερι πάγωσε.

«Τι σχέση έχει;»

«Εκεί πήγαιναν τα χρήματα.»

«Ποια χρήματα;»

Η Μάρθα την κοίταξε.

«Τα χρήματα από την επιχείρηση του πατέρα σου.»

Η Έιβερι ένιωσε τον κόσμο να περιστρέφεται.

«Πού;»

Η Μάρθα έσκυψε.

«Σε έναν λογαριασμό που άνοιξε στο όνομα κάποιου που γνώριζες πολύ καλά.»

«Ποιος;»

Η Μάρθα δεν απάντησε.

«Ποιος;!»

Η ηλικιωμένη γυναίκα έδειξε το έγγραφο.

Η Έιβερι κοίταξε.

Και τότε...

η καρδιά της σταμάτησε.

Γιατί το όνομα που ήταν γραμμένο εκεί...

δεν ήταν του Σκοτ.

Δεν ήταν του πατέρα του.

Δεν ήταν της Κέιλα.

Ήταν το όνομα ενός ανθρώπου που η Έιβερι είχε εμπιστευτεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον.

Το όνομα του ανθρώπου που είχε σταθεί δίπλα της όταν η οικογένειά της καταστράφηκε.

Η Έιβερι ένιωσε τα πόδια της να λυγίζουν.

«Όχι...»

Η Μάρθα την κοίταξε.

«Τώρα καταλαβαίνεις γιατί η Ρουθ περίμενε μέχρι να πεθάνει;»

Η Έιβερι δεν μπορούσε να μιλήσει.

«Γιατί;»

«Επειδή αν το μάθαινες νωρίτερα...»

Η Μάρθα σταμάτησε.

«...θα μπορούσε να σε σκοτώσει.»

Η Έιβερι ένιωσε το αίμα της να παγώνει.

Και τότε το τηλέφωνό της χτύπησε.

Ήταν ο Σκοτ.

Αυτή τη φορά απάντησε.

«Πού είσαι;»

Η Έιβερι δεν μίλησε.

«Έιβερι, σε παρακαλώ.»

«Πώς ήξερες;»

Σιωπή.

«Πώς ήξερες πού ήμουν;»

Ο Σκοτ δεν απάντησε.

Η Έιβερι κοίταξε τη Μάρθα.

Και τότε κατάλαβε.

Ο Σκοτ την είχε ακολουθήσει.

Ήξερε πού ήταν.

Ήξερε με ποιον μιλούσε.

Και ίσως...

ήξερε ήδη για το βίντεο.

«Έιβερι, άκουσέ με.»

«Όχι.»

«Δεν είναι αυτό που νομίζεις.»

«Τότε πες μου.»

«Δεν μπορώ από το τηλέφωνο.»

«Γιατί;»

«Επειδή κάποιος ακούει.»

Η Έιβερι πάγωσε.

Κοίταξε τη Μάρθα.

Και τότε ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος έξω από την πόρτα.

Η Μάρθα γύρισε απότομα.

«Τι ήταν αυτό;»

Η Έιβερι κοίταξε προς την είσοδο.

Ένα αυτοκίνητο είχε σταματήσει έξω.

Η Μάρθα πλησίασε στο παράθυρο.

Και το πρόσωπό της άλλαξε.

«Ποιος είναι;»

«Τι συμβαίνει;»

Η Μάρθα ψιθύρισε:

«Δεν είναι ο Σκοτ.»

Η Έιβερι ένιωσε την καρδιά της να χτυπάει δυνατά.

«Τότε ποιος;»

Η Μάρθα έκανε ένα βήμα πίσω.

«Έιβερι...»

«Ποιος είναι;»

Η Μάρθα κοίταξε έξω.

Και είπε το όνομα.

Η Έιβερι ένιωσε τον κόσμο να σταματά.

Γιατί ήταν το όνομα του ανθρώπου που είχε εμπιστευτεί περισσότερο από οποιονδήποτε.

Το ίδιο όνομα που υπήρχε στον τραπεζικό λογαριασμό.

Το ίδιο όνομα που είχε καταστρέψει την οικογένειά της.

Και τότε...

κάποιος χτύπησε την πόρτα.

Μία φορά.

Δύο φορές.

Τρεις.

Η Έιβερι κοίταξε τη Μάρθα.

Κανείς δεν μιλούσε.

Το χτύπημα ακούστηκε ξανά.

Και μια φωνή ακούστηκε από την άλλη πλευρά.

«Έιβερι, ξέρω ότι είσαι μέσα.»

Η Έιβερι ένιωσε το αίμα της να παγώνει.

Η φωνή συνέχισε:

«Ήρθε η ώρα να σου πω γιατί ο Σκοτ σε παντρεύτηκε.»

Η Έιβερι κοίταξε τη Μάρθα.

Και τότε κατάλαβε ότι η αλήθεια που έψαχνε για δώδεκα χρόνια...

ήταν ακριβώς έξω από την πόρτα.

Και αυτή τη φορά, δεν υπήρχε κανένας τρόπος να ξεφύγει...

ΜΕΡΟΣ