ΜΕΡΟΣ 3 — Ο Ντάνιελ μπήκε κρυφά στην ίδια του την εταιρεία για να καταστρέψει τα στοιχεία — Δεν γνώριζε ότι οι ομοσπονδιακοί πράκτορες παρακολουθούσαν ήδη κάθε του κίνηση
Τρεις ημέρες αργότερα, οι μέτοχοι συγκεντρώθηκαν στην ίδια γυάλινη αίθουσα όπου ο Ντάνιελ κάποτε πίστευε ότι ήταν ο απόλυτος άρχοντας.
Μπήκε με τη Βανέσα και δύο δικηγόρους.
Η αυτοπεποίθησή του είχε επιστρέψει.
Ή τουλάχιστον έτσι προσπαθούσε να δείξει.
Με κοίταξε.
«Το απολαμβάνεις αυτό;»
«Όχι.»
Σήκωσα έναν φάκελο.
«Απλώς ολοκληρώνω αυτό που ξεκίνησες.»
Όλοι οι μέτοχοι ήταν παρόντες.
Ο Λουίς καθόταν δίπλα στην Έβελιν.
Και στην απέναντι πλευρά του τραπεζιού κάθονταν δύο ομοσπονδιακοί πράκτορες.
Ο Ντάνιελ σταμάτησε.
«Τι κάνουν αυτοί εδώ;»
Δεν απάντησα.
Άναψα τον προβολέα.
Στην οθόνη εμφανίστηκε μία χρονογραμμή.
Ψεύτικοι προμηθευτές.
Κρυφές μεταφορές.
Δωροδοκίες.
Πληρωμές.
Marcus Vale.
Η Βανέσα πετάχτηκε όρθια.
«Ο Ντάνιελ χειριζόταν τα χρήματα!»
Ο Ντάνιελ γύρισε προς εκείνη.
«Εσύ δημιούργησες τους ψεύτικους προμηθευτές!»
«Μου είπες να το κάνω!»
«Εσύ το έκανες!»
«Εσύ μου είπες ότι η Κλερ ήταν πολύ χαζή για να το καταλάβει!»
Η αίθουσα πάγωσε.
Έγειρα πίσω στην καρέκλα μου.
«Παρακαλώ, συνεχίστε.»
Η Έβελιν ψιθύρισε:
«Η συνάντηση καταγράφεται.»
Ο Ντάνιελ κατάλαβε.
Είχε μόλις καταστρέψει μόνος του την τελευταία του άμυνα.
Έκανε να αρπάξει το laptop.
Ένας πράκτορας μπήκε μπροστά του.
«Καθίστε, κύριε Μέρσερ.»
Ο Ντάνιελ υπάκουσε.
Η Έβελιν διάβασε την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου.
Απομακρυνόταν από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου.
Απολυόταν για βάσιμο λόγο.
Και έχανε κάθε εκτελεστική εξουσία.
Η Βανέσα απολύθηκε επίσης.
Τότε μίλησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
«Η Mercer Construction αναστέλλεται από την υποβολή προσφορών για ομοσπονδιακές συμβάσεις μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα.»
Ο Ντάνιελ με κοίταξε.
«Θα κατέστρεφες την εταιρεία για να με τιμωρήσεις;»
«Όχι.»
Έδειξα τους εργαζομένους που εξαρτώνταν από αυτή.
«Σου έσωσα την εταιρεία.»
Οι πράκτορες τον συνέλαβαν.
Η Βανέσα συνελήφθη ξεχωριστά.
Καθώς τον οδηγούσαν έξω, γύρισε προς εμένα.
«Ήμασταν οικογένεια.»
Τον κοίταξα.
«Όχι.»
Σταμάτησε.
«Ο Νόα κι εγώ ήμασταν απλώς η ιστορία πίσω από την οποία κρυβόσουν.»
Για πρώτη φορά δεν είχε απάντηση.
Επτά μήνες αργότερα, ο Ντάνιελ δήλωσε ένοχος.
Οι ερευνητές είχαν βρει ακόμη περισσότερα στοιχεία.
Δωροδοκίες.
Οικονομική απάτη.
Παρεμπόδιση.
Καταστροφή αποδεικτικών στοιχείων.
Καταδικάστηκε σε έξι χρόνια ομοσπονδιακής φυλάκισης.
Η Βανέσα κατέθεσε εναντίον του και πήρε μικρότερη ποινή.
Το διαζύγιό μας προχώρησε.
Πήρα την κύρια επιμέλεια του Νόα.
Πήρα την οικογενειακή στέγη.
Πήρα αποζημίωση για τα χρήματα που είχε ξοδέψει ο Ντάνιελ για τη Βανέσα.
Αλλά δεν ήθελα το σπίτι.
Το πούλησα.
Γιατί κάθε δωμάτιο μου θύμιζε έναν άνθρωπο που νόμιζα ότι γνώριζα.
Και τότε, για πρώτη φορά, κατάλαβα ότι το πραγματικό τέλος αυτής της ιστορίας δεν ήταν η φυλακή του Ντάνιελ.
Ήταν αυτό που θα συνέβαινε στον Νόα.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 4…
0 comments:
Post a Comment