ΜΕΡΟΣ 4 — ΟΙ ΔΥΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ ΝΑ ΚΑΘΙΣΟΥΝ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΤΟ ΨΕΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΡΑΤΗΣΕΙ 11 ΧΡΟΝΙΑ
Τις επόμενες εβδομάδες, συνέβη κάτι που δεν περίμενα.
Η οικογένεια του Νάθαν άρχισε να επικοινωνεί απευθείας μαζί μας.
Όχι μέσω εκείνου.
Όχι με μηνύματα που έπρεπε να περάσουν από τον Νάθαν.
Αλλά απευθείας.
Η Λίντα έστελνε στη Σόφι φωτογραφίες από παλιές οικογενειακές στιγμές.
Ο Τόμας έστελνε στον Κάλεμπ φωτογραφίες από ψάρεμα.
Η Αουρόρα έστειλε ένα μήνυμα στη Σόφι.
«Δεν θέλω να νιώσεις ποτέ ότι είσαι υπεύθυνη για κάτι από αυτά.»
Η Σόφι το διάβασε πολλές φορές.
Μετά απάντησε:
«Κι εγώ δεν θέλω να κατηγορώ την Άβα.»
Η απάντηση ήρθε σχεδόν αμέσως.
«Τότε ίσως να ξεκινήσουμε από εκεί.»
Και έτσι ξεκίνησε μια νέα σχέση.
Όχι τέλεια.
Όχι ξαφνικά.
Αλλά αληθινή.
Μερικές μέρες αργότερα, ο Νάθαν ζήτησε να μιλήσει μαζί μου.
Συναντηθήκαμε σε ένα ήσυχο καφέ.
Κάθισε απέναντί μου.
Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, δεν είχε κανένα παιδί γύρω μας για να αλλάξει θέμα.
«Δεν ξέρω από πού να αρχίσω.»
«Από την αλήθεια.»
Χαμήλωσε το βλέμμα.
«Στην αρχή φοβόμουν ότι η Αουρόρα θα δημιουργούσε προβλήματα.»
«Και μετά;»
«Μετά... έγινε συνήθεια.»
Αυτό με πόνεσε περισσότερο από όσο περίμενα.
«Έντεκα χρόνια ήταν συνήθεια;»
«Όσο περνούσε ο καιρός, γινόταν όλο και πιο δύσκολο να παραδεχτώ ότι είχα πει ψέματα.»
«Έτσι συνέχισες να λες κι άλλα.»
Έγνεψε.
«Ναι.»
«Και κάθε χρόνο τα παιδιά μας πλήρωναν το τίμημα.»
Δεν απάντησε.
Ύστερα είπε:
«Νόμιζα ότι αν το σταματούσα ξαφνικά, όλα θα κατέρρεαν.»
Τον κοίταξα.
«Νάθαν, όλα κατέρρευσαν επειδή δεν το σταμάτησες.»
Έμεινε σιωπηλός.
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι ίσως για πρώτη φορά καταλάβαινε τι είχε κάνει.
Αλλά η κατανόηση δεν μπορούσε να επιστρέψει έντεκα καλοκαίρια.
Δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω τη Σόφι στα τέσσερα.
Δεν μπορούσε να σβήσει το ροζ φτυάρι από τη μνήμη της.
Δεν μπορούσε να αφαιρέσει από τον Κάλεμπ εκείνες τις στιγμές που έλεγε:
«Δεν με νοιάζει.»
Όταν στην πραγματικότητα τον ένοιαζε περισσότερο από όλους.
0 comments:
Post a Comment