ΜΕΡΟΣ 4 — «ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΗΤΑΝ Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΟΥ — ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ Η ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΜΟΥ ΒΡΗΚΕ 75.000 ΔΟΛΑΡΙΑ ΧΡΕΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΨΗΦΙΑΚΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΒΑΛΕΙ ΠΟΤΕ»
Η Έλενα καθόταν απέναντι από τη Σάρα και διάβαζε ξανά τα έγγραφα.
«Άρα προσπάθησε να πάρει χρήματα και από το σπίτι;»
«Ναι.»
«Και χρησιμοποίησε τη δική μου ψηφιακή υπογραφή.»
«Αυτό δείχνουν τα στοιχεία.»
Η Έλενα πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Μπορεί να θεωρηθώ υπεύθυνη;»
«Θα αμφισβητήσουμε τη συναλλαγή.»
«Και το καταπίστευμα της Μάγιας;»
«Θα ζητήσουμε πλήρη αποκατάσταση.»
Η Έλενα κοίταξε έξω από το παράθυρο.
Για δώδεκα χρόνια είχε δουλέψει σκληρά.
Είχε επενδύσει τα κέρδη της επιχείρησής της.
Είχε περιορίσει τα προσωπικά της έξοδα.
Είχε οδηγήσει παλιότερο αυτοκίνητο.
Είχε αναβάλει ανακαινίσεις.
Γιατί πίστευε ότι έχτιζαν κάτι για τη Μάγια.
Εκείνος, την ίδια στιγμή, κατέστρεφε ακριβώς αυτό που προσπαθούσαν να χτίσουν.
Η διαμεσολάβηση ήρθε μερικές εβδομάδες αργότερα.
Ο Τζούλιαν καθόταν απέναντί της.
Φαινόταν μικρότερος.
Πιο κουρασμένος.
«Ήμουν υπό τεράστια πίεση», είπε.
Η Έλενα τον κοίταξε.
«Τότε έπρεπε να μου το πεις.»
«Ντρεπόμουν.»
«Θα θύμωνα.»
«Το ξέρω.»
«Αλλά θα μπορούσαμε να είχαμε πουλήσει κάτι.»
Ο Τζούλιαν δεν μίλησε.
«Θα μπορούσαμε να είχαμε μειώσει τα έξοδά μας. Να αλλάξουμε τον προϋπολογισμό. Να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα μαζί.»
Η φωνή της έγινε πιο σταθερή.
«Αντί γι' αυτό, έκλεψες από το παιδί μας για να βάλεις προκαταβολή σε ένα πολυτελές διαμέρισμα για μια άλλη γυναίκα.»
Ο Τζούλιαν χαμήλωσε το κεφάλι.
«Ντρεπόμουν.»
Η Έλενα τον κοίταξε.
«Και για να αποφύγεις την αμηχανία, επέλεξες την προδοσία.»
Αυτή ήταν η στιγμή που σταμάτησε να κατηγορεί τον εαυτό της.
Για μήνες πίστευε ότι ίσως είχε αγνοήσει σημάδια.
Ίσως έπρεπε να είχε καταλάβει.
Ίσως ήταν δικό της λάθος που τον εμπιστεύτηκε.
Όμως όχι.
Η εμπιστοσύνη δεν ήταν το λάθος.
Το λάθος ήταν εκείνου που την εκμεταλλεύτηκε.
Και τότε ήρθε ακόμη ένα τηλεφώνημα.
Η Σάρα.
«Έλενα, η οικονομική έρευνα έφτασε στον εργοδότη του.»
«Τι σημαίνει αυτό;»
«Βρήκαν συναλλαγές που συνδέονται με ιδιωτικές επενδύσεις και μη εξουσιοδοτημένο προμηθευτή.»
Η Έλενα έκλεισε τα μάτια.
Ο Τζούλιαν δεν είχε απλώς οικονομικά προβλήματα.
Είχε δημιουργήσει ένα ολόκληρο δίκτυο ψεμάτων.
Εκείνο το βράδυ, το τηλέφωνό της χτύπησε.
Ήταν ο Τζούλιαν.
«Με απέλυσαν.»
Η Έλενα σιώπησε.
«Θα τα χάσω όλα.»
«Χάνεις πράγματα, Τζούλιαν.»
«Δεν καταλαβαίνεις.»
«Καταλαβαίνω.»
«Έλενα…»
«Το να χάσεις χρήματα, δουλειά ή σπίτι δεν είναι το ίδιο με το να χάσεις την ευκαιρία να γίνεις πατέρας.»
Εκείνος δεν απάντησε.
«Αυτό το κομμάτι εξαρτάται ακόμα από εσένα.»
Έκλεισε το τηλέφωνο.
Δεν ένιωθε χαρά.
Δεν ένιωθε εκδίκηση.
Ένιωθε μόνο ότι επιτέλους η αλήθεια είχε αρχίσει να παίρνει τη θέση της.
Το διαζύγιο προχώρησε.
Τα στοιχεία ήταν πάρα πολλά.
Ο Τζούλιαν αντιμετώπιζε σοβαρές συνέπειες για τις δόλιες μεταφορές και τα πλαστά οικονομικά έγγραφα.
Τελικά συμφώνησε σε έναν συνολικό διακανονισμό.
Θα παραιτούνταν από το μερίδιό του στο σπίτι.
Θα ρευστοποιούσε τις ιδιωτικές του επενδύσεις.
Θα αποκαθιστούσε πλήρως το καταπίστευμα της Μάγιας.
Θα αναλάμβανε αποκλειστικά την ευθύνη για την πιστωτική γραμμή.
Η Έλενα δεν πανηγύρισε.
Ήξερε ότι τίποτα από αυτά δεν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω.
Δεν μπορούσε να διαγράψει τις φωτογραφίες.
Δεν μπορούσε να ξεχάσει την 7C.
Δεν μπορούσε να ξεχάσει το πρόσωπο της Χλόης.
Και κυρίως…
Δεν μπορούσε να ξεχάσει τη στιγμή που κατάλαβε ότι τα χρήματα της Μάγιας είχαν χρησιμοποιηθεί για μια ζωή που ο πατέρας της ονειρευόταν να χτίσει με κάποια άλλη.
Όμως υπήρχε ακόμη ένα πράγμα που έπρεπε να κλείσει.
Η σχέση της Χλόης με την αλήθεια.
0 comments:
Post a Comment