ΜΕΡΟΣ 5 — Η αλήθεια πίσω από τα τέσσερα χαμένα μερόνυχτα, η παγίδα στον δρόμο και ο λόγος που ο Άντριου προτίμησε να εξαφανιστεί αντί να επιστρέψει αμέσως στην κόρη του
Η Νάταλι διάβασε ολόκληρο το γράμμα.
Ο Άντριου είχε συλλέξει στοιχεία για μήνες.
Δεν είχε εξαφανιστεί.
Προσπαθούσε να προστατεύσει την Άσλεϊ.
Είχε καταλάβει ότι κάποιος τον παρακολουθούσε.
Την ημέρα που έφυγε, πήγε να πάρει τα φάρμακα και το φαγητό.
Στον δρόμο, κάποιος είχε πειράξει το φορτηγό.
Το ατύχημα δεν ήταν τυχαίο.
Ο Άντριου όμως επέζησε.
Το πρόβλημα ήταν ότι είχε τραυματιστεί σοβαρά και δεν μπορούσε να επιστρέψει.
Η Νάταλι έδωσε αμέσως εντολή για νέα αναζήτηση.
Δάση.
Νοσοκομεία.
Εγκαταλελειμμένα κτίρια.
Κάθε πιθανό σημείο.
Και τότε ήρθε ένα τηλεφώνημα.
Ένας άντρας είχε βρεθεί σε ένα μικρό αγροτικό ιατρείο.
Χωρίς ταυτότητα.
Χτυπημένος.
Αφυδατωμένος.
Και με μια φωτογραφία ενός μικρού κοριτσιού στην τσέπη.
Η Νάταλι έφτασε εκεί.
Ο άντρας άνοιξε τα μάτια.
«Άσλεϊ;»
Η Νάταλι σταμάτησε.
«Ο Άντριου;»
Έγνεψε.
«Η κόρη μου;»
«Είναι ζωντανή.»
Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα.
«Είναι ασφαλής;»
«Ναι.»
Ο Άντριου έκλεισε τα μάτια.
«Δόξα τω Θεώ.»
«Γιατί δεν γύρισες;»
«Προσπάθησα.»
Η φωνή του ήταν αδύναμη.
«Το φορτηγό έπεσε. Ξύπνησα αργότερα. Δεν μπορούσα να περπατήσω. Όταν κατάφερα να κινηθώ, φοβήθηκα ότι θα με έβρισκαν.»
«Ποιοι;»
Ο Άντριου κοίταξε τη Νάταλι.
«Οι άνθρωποι που προσπαθούσα να ξεσκεπάσω.»
«Τι ήθελαν;»
«Τα στοιχεία.»
«Πού είναι;»
Ο Άντριου χαμογέλασε αδύναμα.
«Δεν τα έχω εγώ.»
«Πού είναι;»
«Στην Άσλεϊ.»
Η Νάταλι πάγωσε.
«Τι σημαίνει αυτό;»
Ο Άντριου της είπε:
«Ο Μπάντι.»
Η Νάταλι τον κοίταξε.
«Το λούτρινο;»
«Ναι.»
«Τι έχει;»
«Μέσα του υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να βρουν ποτέ.»
0 comments:
Post a Comment