ΜΕΡΟΣ 6 — «Δεν θέλω να φύγει εξαιτίας μου» — Ο Νώε άρχισε ξανά να κατηγορεί τον εαυτό του και αυτή τη φορά έπρεπε να τον σταματήσω πριν φορτωθεί ένα ακόμη βάρος
«Ποιος σου είπε ότι η Τζέσικα μπορεί να φύγει;»
Ο Νώε κοίταξε κάτω.
«Την άκουσα να μιλάει με τον μπαμπά.»
Έκλεισα τα μάτια μου.
«Και τι σκέφτηκες;»
«Ότι φταίω εγώ.»
«Όχι.»
«Αν δεν είχα πει ότι θέλω να μείνω…»
«Σταμάτα.»
Με κοίταξε.
«Δεν φταις εσύ.»
«Αλλά όλα έγιναν εξαιτίας μου.»
Κάθισα απέναντί του.
«Άκουσέ με πολύ προσεκτικά. Ο γάμος του μπαμπά σου και της Τζέσικα είναι δική τους σχέση.»
«Αλλά εγώ—»
«Όχι.»
«Μαμά…»
«Όχι.»
Πήρα τα χέρια του στα δικά μου.
«Δεν είσαι υπεύθυνος για το αν δύο ενήλικες αγαπιούνται, μαλώνουν, μένουν μαζί ή χωρίζουν.»
Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα.
«Τότε γιατί νιώθω ότι όλα περνάνε από εμένα;»
Η ερώτηση με πόνεσε.
«Επειδή οι μεγάλοι γύρω σου σου έδωσαν βάρη που δεν σου ανήκαν.»
Έμεινε σιωπηλός.
«Και τώρα θα τα πάρουμε πίσω.»
Εκείνο το απόγευμα μίλησα με τον Ματ.
«Ο Νώε ξέρει ότι η Τζέσικα σκέφτεται να φύγει.»
«Δεν του είπα τίποτα.»
«Τότε πρέπει να προσέχεις τι συζητάτε όταν είναι κοντά.»
«Έχεις δίκιο.»
«Δεν θέλω να γίνει ξανά ο μεσάζοντας.»
«Ούτε εγώ.»
Ο Ματ σταμάτησε.
«Θέλω να σου πω κάτι.»
«Τι;»
«Για πρώτη φορά μετά από χρόνια… νομίζω ότι κατάλαβα τι έκανα.»
«Τι;»
«Προσπαθούσα να κάνω τον Νώε να μου δώσει πίσω τον χρόνο που έχασα.»
Δεν απάντησα.
«Και δεν κατάλαβα ότι του ζητούσα να πληρώσει εκείνος για κάτι που δεν έφταιγε.»
«Τουλάχιστον το κατάλαβες τώρα.»
Το Σαββατοκύριακο ο Νώε πήγε στον πατέρα του.
Όταν επέστρεψε, ήταν διαφορετικός.
Ήρεμος.
Χαμογελαστός.
Κρατούσε μια σακούλα.
«Τι είναι αυτό;»
«Ο μπαμπάς μου αγόρασε κάτι.»
Άνοιξε τη σακούλα.
Μέσα υπήρχε ένα καινούργιο μπασκετικό παπούτσι.
«Μου είπε ότι δεν χρειάζεται να μείνω μαζί του για να μου αγοράζει πράγματα.»
Χαμογέλασα.
«Ωραία.»
«Και η Τζέσικα μου ζήτησε συγγνώμη.»
«Και τι της είπες;»
«Ότι είμαι ακόμα θυμωμένος.»
«Και ήταν εντάξει με αυτό;»
«Ναι.»
Αυτό ήταν ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούσε να συμβεί.
Ο Νώε είχε αρχίσει να καταλαβαίνει ότι μπορούσε να έχει συναισθήματα χωρίς να τα κρύβει για να προστατεύσει τους άλλους.
Και τότε, λίγες μέρες αργότερα, ήρθε η πρώτη μεγάλη δοκιμασία.
Ο Ματ τηλεφώνησε.
«Ο Νώε θέλει να μείνει μαζί μου για μία ολόκληρη εβδομάδα.»
Πήρα βαθιά ανάσα.
«Εντάξει.»
Ο Ματ φάνηκε έκπληκτος.
«Δεν θα το συζητήσεις;»
«Όχι.»
«Δεν σε πειράζει;»
«Με πειράζει. Θα μου λείψει.»
«Τότε γιατί—»
«Επειδή δεν θέλω να του ξαναδώσω την αίσθηση ότι πρέπει να με διαλέξει.»
Ο Ματ δεν είπε τίποτα.
«Αν θέλει να περάσει χρόνο μαζί σου, θα τον έχει.»
«Ρέιτσελ…»
«Αρκεί να μην του ζητήσεις να γίνει κάτι άλλο από γιος σου.»
Το επόμενο πρωί ο Νώε με αγκάλιασε.
«Ευχαριστώ.»
«Για τι;»
«Που δεν θύμωσες.»
«Δεν θα θυμώνω ποτέ επειδή θέλεις να αγαπάς τον μπαμπά σου.»
Δεν ήξερα τότε ότι αυτή η φράση θα ήταν εκείνη που θα θυμόταν για χρόνια.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…
0 comments:
Post a Comment