ΜΕΡΟΣ 6 — Το γράμμα που έγραψε ο Ντάνιελ πριν από τον γάμο μας αποκάλυψε κάτι που δεν μπορούσα να φανταστώ — Η αλήθεια ήταν πολύ πιο περίπλοκη από μια απλή απιστία

Το γράμμα έτρεμε στα χέρια μου.

«Δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να της το πω…»

Αυτή ήταν η πρώτη γραμμή.

Συνέχισα.

Ο Ντάνιελ έγραφε ότι φοβόταν πως θα έχανε τα πάντα.

Ότι τα χρέη του ήταν μεγαλύτερα από όσο γνώριζα.

Ότι είχε ζητήσει βοήθεια από τον πατέρα μου.

Αλλά υπήρχε κάτι ακόμη.

Δεν είχε ζητήσει απλώς οικονομική βοήθεια.

Είχε υποσχεθεί ότι θα προστατεύσει την περιουσία μου.

Κάθισα.

«Τι σημαίνει αυτό;»

Η Έβελιν διάβασε το γράμμα.

«Δεν είναι ξεκάθαρο.»

«Τότε γιατί το κρατούσε;»

Ο Σάμουελ απάντησε:

«Γιατί το έγγραφο αυτό τον εξέθετε.»

---

Δεν μπορούσα να αποφασίσω τι ένιωθα.

Θυμό;

Αηδία;

Λύπη;

Ίσως όλα μαζί.

Ο Ντάνιελ είχε κάνει πράγματα που δεν μπορούσα να συγχωρήσω.

Με είχε απατήσει.

Είχε κλέψει.

Είχε προσπαθήσει να με παρουσιάσει ως ασταθή.

Είχε προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει τον Νόα εναντίον μου.

Αλλά τώρα ανακάλυπτα ότι η ιστορία μας ήταν γεμάτη μυστικά πολύ πριν από τη Βανέσα.

---

Η Έβελιν όμως επέμενε.

«Πρέπει να ξεχωρίσουμε τι ξέρουμε από αυτό που υποθέτουμε.»

«Τι ξέρουμε;»

«Ξέρουμε ότι ο Ντάνιελ είχε οικονομικά προβλήματα πριν από τον γάμο.»

«Ξέρουμε ότι γνώριζε για την κληρονομιά σου.»

«Και ξέρουμε ότι αργότερα έκανε οικονομική απάτη.»

Έγνεψα.

«Αλλά δεν ξέρουμε ακόμη αν σε παντρεύτηκε για τα χρήματα.»

Κοίταξα το γράμμα.

«Τότε θέλω να το μάθω.»

---

Δεν χρειάστηκε να ψάξουμε πολύ.

Ο Σάμουελ είχε κρατήσει ένα δεύτερο αρχείο.

Μέσα υπήρχε μια παλιά επιστολή του πατέρα μου προς τον Ντάνιελ.

«Αν πρόκειται να μείνεις στη ζωή της κόρης μου, θα πρέπει να καταλάβεις κάτι. Η Κλερ δεν είναι επενδυτικό σχέδιο. Είναι άνθρωπος.»

Σήκωσα τα μάτια μου.

«Ο πατέρας μου το ήξερε.»

«Ναι.»

«Και ο Ντάνιελ;»

«Το ήξερε κι εκείνος.»

Για πρώτη φορά μετά από ημέρες, ένιωσα κάτι που δεν ήταν θυμός.

Ανακούφιση.

Ίσως ο γάμος μας να μην είχε ξεκινήσει ως απάτη.

Ίσως είχε ξεκινήσει με έναν άνθρωπο που φοβόταν.

Έναν άνθρωπο που αργότερα έγινε άπληστος.

Αυτό όμως δεν τον δικαιολογούσε.

---

Το βράδυ γύρισα σπίτι.

Ο Νόα ζωγράφιζε στο τραπέζι.

«Μαμά;»

«Ναι;»

«Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;»

«Φυσικά.»

«Όταν μεγαλώσω, μπορώ να γίνω σαν εσένα;»

Χαμογέλασα.

«Ελπίζω να γίνεις καλύτερος από εμένα.»

«Γιατί;»

«Επειδή θα έχεις μάθει από τα λάθη μου.»

Με αγκάλιασε.

Και τότε χτύπησε το κινητό μου.

Ήταν η Έβελιν.

«Κλερ, υπάρχει κάτι ακόμη.»

«Τι;»

«Ο Ντάνιελ είχε ζητήσει από τον παλιό λογιστή να κρατήσει ένα δεύτερο αντίγραφο των οικονομικών αρχείων.»

«Γιατί;»

«Δεν ξέρουμε.»

«Τι περιέχει;»

Η φωνή της έγινε σοβαρή.

«Μια πληρωμή προς τη Βανέσα.»

«Πότε;»

«Πριν ακόμη αρχίσει επίσημα η σχέση τους.»

Πάγωσα.

«Πόσα;»

Η Έβελιν είπε το ποσό.

Και κατάλαβα ότι η Βανέσα ίσως δεν είχε εμφανιστεί στη ζωή του Ντάνιελ τυχαία.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 7…

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 7 ⬇️