ΜΕΡΟΣ 2 — ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ Ο ΝΤΑΝΙΕΛ ΜΕ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΥΣΤΙΚΟ — Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΙ ΚΛΕΡ ΗΤΑΝ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ 19 ΧΡΟΝΙΑ

Η οθόνη του τηλεφώνου μου άναψε.

Ένα μήνυμα από άγνωστο αριθμό.

«Έλα μόνη σου αν θέλεις να μάθεις γιατί σε παντρεύτηκε ο Ντάνιελ.»

Από κάτω υπήρχε ένα όνομα.

Κλερ.

Σήκωσα το βλέμμα μου.

«Ποια είναι η Κλερ;»

Κανένας δεν απάντησε.

Η μητέρα μου κοίταξε τον πατέρα μου.

Ο πατέρας μου έμοιαζε σαν να είχε μόλις δει ένα φάντασμα.

«Πες μου.»

Η μητέρα μου πήρε βαθιά ανάσα.

«Η Κλερ ήταν παιδί ενός μάρτυρα που προστατεύσαμε πριν από πολλά χρόνια.»

«Τι μάρτυρα;»

Ο πατέρας μου απάντησε.

«Του ανθρώπου που αποκάλυψε ένα τεράστιο δίκτυο διαφθοράς.»

Έμεινα ακίνητη.

«Και η Κλερ;»

«Την πήραμε υπό προστασία.»

«Την μεγαλώσατε;»

Σιωπή.

«Μαζί μου;»

Ο πατέρας μου κατέβασε το κεφάλι.

«Προσπαθήσαμε.»

Η Κλερ είχε μεγαλώσει μαζί μας για χρόνια.

Ή τουλάχιστον έτσι άρχισα να καταλαβαίνω.

Όταν ήταν δεκαεπτά ετών, ανακάλυψε την αλήθεια για τον πατέρα της.

Έμαθε ότι εκείνος ήταν πληροφοριοδότης.

Ότι είχε αποκαλύψει ανθρώπους με τεράστια δύναμη.

Και ότι η δική μου οικογένεια είχε πάρει τα στοιχεία της υπόθεσης.

«Με μισούσε;» ρώτησα.

Η μητέρα μου έγνεψε.

«Σε μισούσε επειδή είχες όλα όσα εκείνη δεν μπορούσε να έχει.»

Το όνομά μας.

Την εταιρεία.

Την ασφάλεια.

Το μέλλον.

Τότε θυμήθηκα τον Ντάνιελ.

«Ήξερε.»

Ο πατέρας μου δεν αρνήθηκε.

«Κάπως το ανακάλυψε.»

«Και η Κλερ τον χρησιμοποίησε.»

«Ναι.»

Εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα.

Άνοιξα τη μονάδα flash που είχα βρει σε ένα παλιό χρηματοκιβώτιο.

Υπήρχαν τραπεζικά αντίγραφα.

Ηχογραφήσεις.

Ηλεκτρονικά μηνύματα.

Συμφωνίες.

Και μια φωτογραφία.

Ήμουν μωρό.

Στην αγκαλιά του πατέρα μου.

Δίπλα του στεκόταν μια νεαρή γυναίκα.

Η Κλερ.

Στο πίσω μέρος υπήρχαν γραμμένες λίγες λέξεις:

«Προστατέψτε την από τον κόσμο. Είναι το μόνο μέλλον που μας έχει απομείνει.»

Έμεινα να κοιτάζω τη φωτογραφία.

Ξαφνικά κατάλαβα.

Δεν ήμουν το παιδί που προσπαθούσαν να κρύψουν.

Ήμουν η ασπίδα.

Το πρόσωπο που έβαλαν μπροστά για να μείνει η Κλερ αόρατη.

Το επόμενο πρωί πήγα στην Hayes Capital.

Η Κλερ ήταν ήδη εκεί.

Ο Ντάνιελ καθόταν δίπλα της.

Η Βανέσα φορούσε ακόμα το κολιέ των 640.000 δολαρίων.

Η Κλερ με κοίταξε.

«Έμιλι.»

«Κλερ.»

«Ξέρεις πλέον την αλήθεια.»

«Γιατί με παντρεύτηκε;»

Χαμογέλασε.

«Επειδή του το είπα εγώ.»

Ο Ντάνιελ κατέβασε τα μάτια.

«Δεν σε αγάπησε ποτέ», συνέχισε. «Ήθελε το κλειδί της Hayes Capital.»

Έβγαλε έναν φάκελο.

«Και εγώ ήθελα την εταιρεία.»

«Γιατί;»

«Επειδή τα χρήματα του πατέρα μου χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστεί.»

Η καρδιά μου σταμάτησε.

«Τι είπες;»

«Ο πατέρας σου πήρε τα στοιχεία. Τα κεφάλαια. Τα πάντα.»

Τότε έβγαλα τη μονάδα flash.

«Και εσύ νομίζεις ότι δεν έχω αποδείξεις;»

Η ηχογράφηση ξεκίνησε.

Η φωνή της Κλερ γέμισε την αίθουσα.

«Μόλις συλληφθεί η Έμιλι, το διοικητικό συμβούλιο θα την απομακρύνει.»

Ακολούθησε η φωνή του Ντάνιελ.

«Και μετά;»

«Τα περιουσιακά στοιχεία θα παγώσουν. Και εσύ θα είσαι ο ήρωάς της.»

Η Κλερ πάγωσε.

Ο Ντάνιελ χλόμιασε.

Και τότε αποκάλυψα το τελευταίο χαρτί.

«Ξέρω για τον γάμο σας στα Νησιά Κέιμαν.»

Η Βανέσα σηκώθηκε.

Έβγαλε το κολιέ.

Το άφησε πάνω στο τραπέζι.

«Τελείωσες, Γουίτμορ.»

Έφυγε.

Λίγο αργότερα, ο Ντάνιελ συνελήφθη.

Η Κλερ τέθηκε υπό έρευνα.

Και τότε μπήκε στην αίθουσα ο Άρθουρ Μπάρλοου.

Μου έδωσε έναν φάκελο.

Μέσα υπήρχε μόνο μία φράση:

«Είσαι η κόρη που επέλεξαν να προστατεύσουν. Τώρα προστάτεψε τον εαυτό σου.»

Υπογραφή:

Α. Μπάρλοου

Νόμιζα πως όλα είχαν τελειώσει.

Δεν είχαν καν αρχίσει.

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 3 ⬇️

 ⬆️ ΠΙΣΩ ⬆️