ΜΕΡΟΣ 3 — Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ — ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΗΔΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ

Έκλεισα γρήγορα το χρηματοκιβώτιο.

Έβαλα το γράμμα στην τσέπη μου.

Κρύφτηκα πίσω από την πόρτα του γραφείου.

Τα βήματα πλησίασαν.

«Έβελιν;»

Η φωνή της Βανέσα.

Βγήκα αργά.

«Τι κάνεις εδώ;»

Με κοίταξε.

«Ξέχασα κάτι.»

«Τι;»

«Τα κοσμήματα.»

«Είναι ήδη δικά σου.»

Χαμογέλασε.

«Ακριβώς.»

Πέρασε δίπλα μου.

Κοίταξα τα χέρια της.

Ήταν άδεια.

«Δεν τα πήρες στην κηδεία;»

«Όχι.»

Έκανε ένα βήμα.

Σταμάτησε.

Κοίταξε το πορτρέτο.

Για ένα δευτερόλεπτο, είδα φόβο στα μάτια της.

Μετά χαμογέλασε.

«Η γιαγιά είχε πολλά περίεργα σημεία σε αυτό το σπίτι.»

«Τι εννοείς;»

«Τίποτα.»

Έκανε να φύγει.

«Βανέσα.»

Γύρισε.

«Ναι;»

«Γιατί ίδρυσες την εταιρεία Whitmore Holdings;»

Το πρόσωπό της άλλαξε.

Μόνο για μια στιγμή.

Αλλά το είδα.

«Δεν ξέρω για τι μιλάς.»

«Είσαι σίγουρη;»

«Απόλυτα.»

Έφυγε.

Περίμενα μέχρι να ακούσω την πόρτα να κλείνει.

Μετά πήρα το τηλέφωνό μου.

Δεν ήμουν απλώς εγγονή που είχε βρει κάποια ύποπτα χαρτιά.

Ήμουν εγκληματολογική λογίστρια.

Ήξερα τι να ψάξω.

Και ήξερα επίσης πότε ένα οικονομικό μοτίβο δεν ήταν τυχαίο.

Άρχισα να συγκρίνω τις ημερομηνίες.

Μεταβίβαση ακινήτου.

Εταιρεία.

Τραπεζικός λογαριασμός.

Ανάληψη.

Εξουσιοδότηση.

Όλα οδηγούσαν στην ίδια κατεύθυνση.

Στην οικογένειά μου.

Αλλά υπήρχε κάτι που δεν καταλάβαινα.

Γιατί η γιαγιά είχε αφήσει το σπίτι στον πατέρα μου στη διαθήκη, αν γνώριζε ότι εκείνος το είχε ήδη κλέψει;

Την επόμενη μέρα πήγα στον δικηγόρο της.

Ο κύριος Πράις με περίμενε ήδη.

«Το βρήκες.»

Δεν ήταν ερώτηση.

Έβγαλα τον φάκελο.

«Το ήξερες;»

«Ήξερα ότι υπήρχε κάτι πίσω από το πορτρέτο.»

«Γιατί δεν μου το είπες;»

«Επειδή η γιαγιά σου μου απαγόρευσε να το κάνω όσο ζούσε.»

«Και τώρα;»

Ο κύριος Πράις αναστέναξε.

«Τώρα μπορώ να σου πω όσα χρειάζεται.»

«Τι μου έκρυψε;»

Με κοίταξε για αρκετά δευτερόλεπτα.

«Η διαθήκη που διάβασα χθες δεν ήταν η τελευταία διαθήκη της.»

Ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται.

«Τι;»

Έβγαλε έναν δεύτερο φάκελο.

«Υπάρχει μία νεότερη.»

«Γιατί δεν τη διάβασες;»

«Επειδή ενεργοποιείται μόνο όταν παρουσιαστούν συγκεκριμένα στοιχεία.»

«Ποια στοιχεία;»

Ο κύριος Πράις έσπρωξε τον φάκελο προς το μέρος μου.

«Αυτό ακριβώς ήθελε η γιαγιά σου να ανακαλύψεις.»

Κοίταξα τον φάκελο.

Και τότε είδα το όνομα του πατέρα μου.

Δίπλα του υπήρχε μία λέξη:

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ.

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 4 ⬇️