ΜΕΡΟΣ 3 — «Η Λόρι Μου Τηλεφώνησε Και Μου Ζήτησε Να Έρθω Σε Ένα Μεγάλο Οικογενειακό Δείπνο — Εγώ Της Είπα Ναι Με Ένα Χαμόγελο, Ενώ Ήξερα Ήδη Ότι Για Πρώτη Φορά Δεν Θα Πήγαινα Εκεί Για Να Την Ευχαριστήσω»
Τέσσερις μέρες αργότερα, χτύπησε το τηλέφωνό μου.
Ήταν η Λόρι.
«Θα φιλοξενήσω όλη την οικογένεια για δείπνο το επόμενο Σάββατο.»
Περίμενα.
«Θα έρθεις, φυσικά;»
«Φυσικά.»
«Ακούγεσαι χαρούμενη.»
«Είμαι.»
«Τότε φέρε κάτι απλό. Μην αγχώνεσαι.»
«Δεν θα αγχωθώ καθόλου, Λόρι.»
Έκλεισα το τηλέφωνο.
Ο Μέισον μπήκε στο δωμάτιο.
«Αυτό ακούστηκε σχεδόν ευχάριστο.»
Τον κοίταξα.
«Ήταν.»
«Πρέπει να ανησυχώ;»
Χαμογέλασα.
«Όχι.»
Μικρή παύση.
«Αλλά θα έπρεπε να είναι.»
Δεν ήθελα να φωνάξω.
Δεν ήθελα να κάνω σκηνή.
Γιατί ήξερα ήδη πώς θα κατέληγε.
Η Λόρι θα με παρουσίαζε ως τη δραματική σύζυγο.
Η Σέριλ θα γινόταν η ήρεμη, γλυκιά πρώην.
Και ο Μέισον θα βρισκόταν στη μέση.
Έτσι τηλεφώνησα στη Χάριετ.
Η Χάριετ ήταν η σύζυγος του ξαδέλφου του Μέισον.
Το μοναδικό άτομο στην οικογένεια που ποτέ δεν μου είχε φερθεί σαν να έπρεπε να κερδίσω τη θέση μου.
«Χάριετ, χρειάζομαι ειλικρίνεια.»
«Σαμάνθα, ό,τι κι αν πρόκειται να ρωτήσεις, η απάντηση είναι μάλλον ναι.»
Γέλασα νευρικά.
«Έχει πει η Λόρι πράγματα για μένα;»
Η Χάριετ σώπασε για λίγο.
«Λέει σε όλους ότι είσαι απλώς μια φάση.»
Ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται.
«Και ότι η Σέριλ περιμένει υπομονετικά μέχρι ο Μέισον να συνέλθει.»
«Περιμένει;»
«Αυτό είναι το περίεργο.»
«Τι εννοείς;»
«Η Σέριλ δεν συμπεριφέρεται σαν γυναίκα που περιμένει κάποιον. Συμπεριφέρεται σαν γυναίκα που θέλει να φύγει.»
Έμεινα σιωπηλή.
Ξαφνικά όλα όσα είχα δει άρχισαν να αποκτούν διαφορετική σημασία.
Το βλέμμα της Σέριλ.
Τα σφιγμένα χέρια της.
Το ότι κοιτούσε τις εξόδους.
Το ότι σχεδόν ποτέ δεν κοιτούσε τον Μέισον.
Ίσως δεν ήταν αντίπαλός μου.
Ίσως ήταν παγιδευμένη κι εκείνη.
Αλλά χρειαζόμουν αποδείξεις.
Και τότε η Χάριετ μου έστειλε μήνυμα.
«Έχω κάτι που πρέπει να δεις.»
0 comments:
Post a Comment