ΜΕΡΟΣ 4 — «Η Χάριετ Μου Έστειλε Στιγμιότυπα Από Την Οικογενειακή Συνομιλία Και Τότε Ανακάλυψα Ότι Η Σέριλ Δεν Προσπαθούσε Να Πάρει Τον Μέισον — Προσπαθούσε Απεγνωσμένα Να ΞΕΦΥΓΕΙ Από Τη Λόρι»

«Σίγουρα θέλεις να τα δεις;» με ρώτησε η Χάριετ.

«Στείλε τα.»

Το πρώτο στιγμιότυπο εμφανίστηκε στην οθόνη.

Ήταν μήνυμα της Λόρι.

Έγραφε για μένα.

Με κορόιδευε.

Για το φαγητό που είχα φέρει.

Για τα ρούχα μου.

Για τον τρόπο που μιλούσα.

Για πράγματα που είχα κάνει και πίστευα ότι κανείς δεν είχε προσέξει.

Ένα άλλο μήνυμα έλεγε ότι το πασχαλινό μου φόρεμα έμοιαζε με «στολή οικοδέσποινας».

Ένα άλλο σχολίαζε την κατσαρόλα μου για την Ημέρα των Ευχαριστιών.

Και τότε ήρθε το μήνυμα που άλλαξε τα πάντα.

Ήταν από τη Σέριλ.

Τέσσερις μήνες νωρίτερα.

«Λόρι, θέλω να σταματήσεις να με προσκαλείς. Είμαι αρραβωνιασμένη. Αυτό δεν είναι δίκαιο ούτε για εκείνον ούτε για μένα.»

Έμεινα να κοιτάζω την οθόνη.

Η Λόρι είχε απαντήσει:

«Ο Μέισον είναι δυστυχισμένος, αγάπη μου. Χρειάζεται ένα γνώριμο πρόσωπο. Σε παρακαλώ, έστω και λίγα ακόμα. Κάνε το για αυτόν.»

Ένα δεύτερο μήνυμα.

Η Σέριλ:

«Αυτή πρέπει να είναι η τελευταία. Το εννοώ.»

Και η Λόρι:

«Άλλο ένα. Φαινόταν τόσο λυπημένος την προηγούμενη φορά.»

Έμεινα ακίνητη.

Για σχεδόν δύο χρόνια, είχα κοιτάξει τη Σέριλ και είχα σκεφτεί:

«Αυτή είναι η γυναίκα που θέλει τον άντρα μου.»

Όμως δεν ήταν.

Η Σέριλ ζητούσε από τη Λόρι να την αφήσει ήσυχη.

Ήταν αρραβωνιασμένη.

Είχε τη δική της ζωή.

Και η Λόρι την τραβούσε ξανά και ξανά μέσα στην οικογένεια.

Γιατί;

Για να δημιουργεί την εντύπωση ότι ο Μέισον είχε ακόμη κάποια σχέση μαζί της.

Για να με κάνει να νιώθω ανεπαρκής.

Για να κρατά τον γιο της συναισθηματικά δεμένο με την εικόνα που εκείνη είχε δημιουργήσει.

Έκλεισα τα μάτια.

Δεν ένιωθα πια θυμό απέναντι στη Σέριλ.

Ένιωθα ντροπή.

Γιατί την είχα κρίνει.

Ενώ εκείνη προσπαθούσε να φύγει.

Έστειλα μήνυμα στη Χάριετ.

«Θα τα χρειαστώ όλα.»

«Είσαι σίγουρη;»

«Για πρώτη φορά στη ζωή μου, ναι.»

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 5 ⬇️

 ⬆️ ΠΙΣΩ ⬆️