ΜΕΡΟΣ 3 — Ο ΝΤΙΕΓΚΟ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΓΡΑΜΜΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΜΕΝ — ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΜΙΓΚΕΛ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ
Διάβασα το γράμμα ξανά.
Και ξανά.
Ήθελα να πιστέψω ότι έκανα λάθος.
Όμως το όνομα ήταν ξεκάθαρο.
Ντιέγκο.
Ο Μιγκέλ έγραφε για έναν άνθρωπο που κάποτε είχε βοηθήσει την οικογένειά του.
Έναν άγνωστο νεαρό που είχε βρεθεί δίπλα του σε μια δύσκολη στιγμή.
Ο Μιγκέλ είχε κρατήσει αυτή την ανάμνηση.
Και είχε γράψει:
«Μερικές φορές ένας καλός άνθρωπος επιστρέφει στη ζωή μας με διαφορετικό πρόσωπο.»
Δεν καταλάβαινα.
Μέχρι που βρήκα ένα δεύτερο έγγραφο.
Ήταν ένα παλιό πιστοποιητικό.
Κάτω από το όνομα του Μιγκέλ υπήρχε μια διεύθυνση.
Η ίδια γειτονιά στην οποία είχα μεγαλώσει εγώ.
Το μυαλό μου άρχισε να τρέχει.
Πήγα στο πανεπιστήμιο την επόμενη μέρα και τηλεφώνησα στον Ρομπέρτο Αλβάρεζ.
Δεν απάντησε.
Ξανακάλεσα.
Τίποτα.
Τελικά, το απόγευμα, ένας ηλικιωμένος άντρας άνοιξε την πόρτα μιας μικρής μονοκατοικίας.
«Ντιέγκο;»
«Ναι.»
Με κοίταξε για αρκετά δευτερόλεπτα.
Μετά είπε:
«Ήξερα ότι θα ερχόσουν.»
Πάγωσα.
«Με γνωρίζετε;»
«Όχι εσένα. Το όνομά σου.»
Μπήκα μέσα.
Το σπίτι του ήταν γεμάτο βιβλία.
Ο Ρομπέρτο ήταν παλιός φίλος του Μιγκέλ.
Ήταν εκείνος που είχε γνωρίσει τον Μιγκέλ λίγο πριν πεθάνει.
«Η Κάρμεν ήθελε να σου πω κάτι», μου είπε.
«Τι;»
«Ο γιος της είχε μια τελευταία επιθυμία.»
Ο Ρομπέρτο άνοιξε ένα συρτάρι.
Έβγαλε μια παλιά φωτογραφία.
Ήταν ο Μιγκέλ με έναν μικρότερο άντρα.
Τον κοίταξα.
Δεν τον γνώριζα.
«Ποιος είναι;»
Ο Ρομπέρτο χαμογέλασε.
«Ο πατέρας σου.»
Ένιωσα το στομάχι μου να δένεται κόμπος.
«Τι;»
Ο Ρομπέρτο κάθισε.
«Ο πατέρας σου και ο Μιγκέλ γνωρίζονταν.»
Δεν ήξερα τι να πω.
Ο πατέρας μου είχε πεθάνει όταν ήμουν μικρός.
Δεν μου είχε πει ποτέ τίποτα.
Ο Ρομπέρτο συνέχισε:
«Ο πατέρας σου είχε βοηθήσει τον Μιγκέλ όταν εκείνος προσπαθούσε να τελειώσει τις σπουδές του.»
Και τότε κατάλαβα κάτι.
Ίσως η Κάρμεν δεν με είχε προσλάβει τυχαία.
Ίσως δεν ήμουν απλώς ένας φοιτητής που βρήκε μια μικρή δουλειά.
Ίσως υπήρχε μια ιστορία που είχε ξεκινήσει πριν γεννηθώ.
0 comments:
Post a Comment