ΜΕΡΟΣ 3 — Η γυναίκα στη φωτογραφία που κανείς δεν γνώριζε, το γράμμα που δεν έπρεπε να βρεθεί ποτέ και η αποκάλυψη ότι η εξαφάνιση του Άντριου είχε ξεκινήσει πολύ πριν από εκείνη τη βροχερή νύχτα
Η Νάταλι δεν κοιμήθηκε εκείνο το βράδυ.
Η φωτογραφία βρισκόταν πάνω στο γραφείο της.
Ο Άντριου χαμογελούσε.
Η Άσλεϊ ήταν μικρότερη.
Και δίπλα τους στεκόταν μια γυναίκα με ήρεμο πρόσωπο.
Ποια ήταν;
Η Νάταλι επικοινώνησε με το νοσοκομείο.
Δεν υπήρχε καταγεγραμμένη μητέρα.
Στα επίσημα έγγραφα, η Άσλεϊ ήταν υπό την αποκλειστική φροντίδα του Άντριου.
Όμως υπήρχε ένα όνομα.
Μάγια.
Η Νάταλι το σημείωσε.
Την επόμενη μέρα, άρχισε να ψάχνει.
Η Μάγια ήταν πρώην συνεργάτιδα του Άντριου.
Και είχε εξαφανιστεί από την πόλη δύο χρόνια νωρίτερα.
Αλλά πριν φύγει, είχε αφήσει μια αναφορά.
Μια αναφορά που κανείς δεν είχε εξετάσει σοβαρά.
Αφορούσε έναν οργανισμό που παρείχε οικονομική βοήθεια σε οικογένειες με άρρωστα παιδιά.
Ο Άντριου είχε εργαστεί εκεί για λίγο.
Η Νάταλι ένιωσε ότι τα κομμάτια άρχιζαν να ενώνονται.
Στο μεταξύ, η Άσλεϊ είχε αρχίσει να συνέρχεται.
Ένα πρωί, η Νάταλι μπήκε στο δωμάτιό της.
«Θέλεις να μιλήσουμε για τη φωτογραφία;»
Η Άσλεϊ κοίταξε τη φωτογραφία.
Το πρόσωπό της άλλαξε.
«Αυτή είναι η κυρία Μάγια.»
«Την ξέρεις;»
«Ναι.»
«Ποια είναι;»
«Ήταν φίλη του μπαμπά.»
«Μόνο φίλη;»
Η Άσλεϊ ανασήκωσε τους ώμους.
«Ο μπαμπάς έλεγε ότι με βοήθησε να σωθώ.»
Η Νάταλι ένιωσε την καρδιά της να χτυπά δυνατά.
«Από τι;»
Η Άσλεϊ δεν απάντησε.
Έπειτα ψιθύρισε:
«Από εκείνους.»
«Ποιους;»
Η μικρή άρχισε να κλαίει.
«Δεν μπορώ να πω.»
Η Νάταλι κάθισε δίπλα της.
«Δεν χρειάζεται να πεις τίποτα τώρα.»
Η Άσλεϊ έπιασε τον Μπάντι.
«Ο μπαμπάς μου είπε ότι αν κάποιος με ρωτήσει για τη Μάγια, πρέπει να πω ότι δεν τη γνωρίζω.»
«Γιατί;»
«Επειδή θα την έβρισκαν.»
Η Νάταλι δεν κατάλαβε.
Ποιοι;
Και γιατί;
Αργότερα, οι ερευνητές βρήκαν κάτι ακόμα.
Το ατύχημα του Άντριου δεν ήταν απλό.
Τα φρένα του φορτηγού είχαν πειραχτεί.
Κάποιος είχε επέμβει στο όχημα.
Η Νάταλι ένιωσε παγωμάρα.
Ο Άντριου δεν είχε απλώς τραυματιστεί.
Κάποιος ίσως τον κυνηγούσε.
Και ξαφνικά η μικρή Άσλεϊ δεν ήταν απλώς ένα παιδί που είχε εγκαταλειφθεί.
Ήταν ίσως το μοναδικό άτομο που γνώριζε τι πραγματικά συνέβαινε.
Εκείνο το απόγευμα, η Νάταλι επέστρεψε στο σπίτι.
Κάποιος είχε μπει μέσα.
Δεν είχε κλαπεί τηλεόραση.
Δεν είχαν πάρει χρήματα.
Το μόνο πράγμα που έλειπε ήταν ο φάκελος.
Η φωτογραφία.
Και τότε η Νάταλι κατάλαβε:
Κάποιος ήξερε ότι τον είχε βρει.
0 comments:
Post a Comment