ΜΕΡΟΣ 4 — ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΑΑΡΩΝ ΤΟΝ ΠΗΡΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΗΣ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΡΟΥΧΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ «ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ» — Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ
Στις 9:10 το πρωί, χτύπησε το τηλέφωνό μου.
Ήταν η βοηθός διευθύντριας.
Μίλησε προσεκτικά.
«Καταλαβαίνουμε ότι ο Άαρον έχει σχεδιάσει κάτι διαφορετικό για την τελετή.»
«Ναι.»
«Θέλουμε να αποφύγουμε μια δύσκολη κατάσταση.»
Ήξερα τι εννοούσε.
«Του προτείναμε να φορέσει μια δεύτερη στολή αποφοίτησης.»
Κοίταξα τον Άαρον.
Στεκόταν λίγα μέτρα μακριά.
Άκουγε.
«Δεν θέλει», απάντησα.
«Θα μπορούσε να αλλάξει γνώμη.»
«Δεν νομίζω.»
Η βοηθός διευθύντριας σώπασε.
«Μπορούμε να το χειριστούμε διακριτικά.»
Ο Άαρον άπλωσε το χέρι του.
«Δώσε μου το τηλέφωνο.»
Του το έδωσα.
«Ευχαριστώ», είπε ευγενικά.
Άκουσε.
«Καταλαβαίνω.»
Παύση.
«Όχι. Θα φορέσω το φόρεμα.»
Άλλη παύση.
«Δεν θέλω να δημιουργήσω πρόβλημα.»
Έπειτα είπε:
«Απλώς θέλω να αποφοιτήσω μαζί με την αδερφή μου.»
Και έκλεισε.
Με κοίταξε.
«Φοβάσαι;» τον ρώτησα.
«Πολύ.»
«Τότε γιατί το κάνεις;»
Έβαλε το χέρι στην τσέπη του.
«Γιατί αν το φορέσω, θα φοβάμαι μόνο μία μέρα.»
Με κοίταξε στα μάτια.
«Αν δεν το φορέσω, θα το μετανιώνω για όλη μου τη ζωή.»
Δεν μπόρεσα να απαντήσω.
Μόνο τον αγκάλιασα.
0 comments:
Post a Comment