ΜΕΡΟΣ 4 — Ο ΙΘΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΘΑ ΕΣΩΖΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΕΝΑΝ ΓΑΜΟ — ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΝ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΚΛΕΨΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Οι πόρτες άνοιξαν.

Ομοσπονδιακοί πράκτορες μπήκαν στην αίθουσα.

Οι καλεσμένοι άρχισαν να ψιθυρίζουν.

Ο Ίθαν γύρισε προς αυτούς.

«Τι συμβαίνει;»

Ο πράκτορας έδειξε το σήμα του.

«Ethan Cole, πρέπει να σας κάνουμε ορισμένες ερωτήσεις.»

«Εδώ;»

«Εδώ.»

Ο Ίθαν προσπάθησε να διατηρήσει την ψυχραιμία του.

«Αυτό είναι γάμος.»

Ο πράκτορας κοίταξε γύρω.

«Ήταν.»

Η φράση έπεσε σαν πέτρα.

Η Μπιάνκα έκλαιγε.

Το φόρεμά της ήταν μπλεγμένο και το πέπλο της είχε σκιστεί.

«Ίθαν, κάνε κάτι!»

Εκείνος την κοίταξε.

Για πρώτη φορά δεν είχε απάντηση.

Ένας πράκτορας άνοιξε έναν φάκελο.

«Υπάρχουν μεταφορές κεφαλαίων από την εταιρεία σε εταιρείες που συνδέονται με συγγενικά πρόσωπα της κυρίας Βέιλ.»

Ο Ίθαν κούνησε το κεφάλι.

«Δεν ξέρω τίποτα γι' αυτά.»

Η Μάγια χαμογέλασε.

«Τότε ίσως πρέπει να δούμε τις υπογραφές.»

Τοποθέτησε τα έγγραφα μπροστά του.

Ο Ίθαν τα κοίταξε.

Δεν μπορούσε να μιλήσει.

Οι μεταφορές ήταν δικές του.

Οι εξουσιοδοτήσεις είχαν το όνομά του.

Τα μηνύματα είχαν τη φωνή του.

Και οι υπολογιστές είχαν κρατήσει τα ίχνη του.

«Πώς...»

Σταμάτησε.

Με κοίταξε.

«Πώς τα είχες όλα αυτά;»

«Επειδή δεν προσπάθησα να σε εκδικηθώ.»

Έκανα μια παύση.

«Προσπάθησα να σε καταλάβω.»

Και όταν κάποιος προσπαθεί να καταλάβει μια απάτη, αναζητά μοτίβα.

Ο Ίθαν είχε πολλά.

Το πιο καταστροφικό όμως ήταν ότι είχε χρησιμοποιήσει χρήματα εργαζομένων.

Τα συνταξιοδοτικά τους κεφάλαια.

Εκεί δεν υπήρχε πλέον περιθώριο για οικογενειακές δικαιολογίες.

Η υπόθεση είχε περάσει σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Ο Ίθαν άρχισε να ιδρώνει.

«Κλερ, μπορούμε να μιλήσουμε.»

«Μιλάμε ήδη.»

«Μόνοι μας.»

«Όχι.»

«Για τον Νώε.»

Αυτό με έκανε να τον κοιτάξω.

«Τον Νώε τον θυμήθηκες όταν κατάλαβες ότι είναι δικός σου.»

Έσκυψε το κεφάλι.

«Είναι γιος μου.»

«Και πού ήσουν πριν γεννηθεί;»

Δεν απάντησε.

Γιατί δεν υπήρχε απάντηση.

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 5 ⬇️