ΜΕΡΟΣ 5 — «ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!» ΦΩΝΑΞΕ Ο ΙΘΑΝ ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΘΑ ΧΑΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ — ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΤΟΥ ΘΥΜΙΣΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΡΩΤΗΣΕ ΠΟΤΕ ΑΝ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΖΟΥΣΕ

Ο Νώε ήταν ο μόνος λόγος που δεν ήθελα να μετατρέψω την υπόθεση σε προσωπική εκδίκηση.

Ήθελα να προστατεύσω το παιδί μου.

Όχι να καταστρέψω τον πατέρα του.

Η διαφορά ήταν τεράστια.

Ο Ίθαν όμως δεν μπορούσε να το καταλάβει.

«Θέλω δικαιώματα ως πατέρας.»

Η Μάγια τον κοίταξε.

«Αυτό θα κριθεί από το δικαστήριο.»

«Είμαι ο βιολογικός πατέρας.»

«Και αυτό δεν σβήνει την υπόλοιπη συμπεριφορά σας.»

Η Μπιάνκα στεκόταν λίγο πιο πέρα.

Δεν μιλούσε.

Ο γάμος που περίμενε χρόνια είχε μετατραπεί σε σκηνή σύλληψης.

Την πλησίασε ένας πράκτορας.

«Κυρία Βέιλ, θα πρέπει να έρθετε μαζί μας.»

«Ο Ίθαν θα με προστατεύσει.»

Ο Ίθαν δεν είπε τίποτα.

Τότε κατάλαβε.

Δεν υπήρχε πλέον «εμείς».

Υπήρχε μόνο «εγώ».

Και εκείνη τη στιγμή η Μπιάνκα άρχισε να συνειδητοποιεί ότι είχε παντρευτεί έναν άντρα που δεν μπορούσε πλέον να της προσφέρει τίποτα.

Η αίθουσα άρχισε να αδειάζει.

Οι επενδυτές έφευγαν.

Οι καλεσμένοι ψιθύριζαν.

Κάποιος έσβησε τη μουσική.

Και η τεράστια γαμήλια τούρτα παρέμενε άθικτη.

Ο Ίθαν με κοίταξε.

«Σε παρακαλώ.»

Δεν τον είχα ξανακούσει να παρακαλά.

«Δεν θέλω να χάσω τον γιο μου.»

«Δεν θα χάσεις τον γιο σου επειδή εγώ θέλω να σε τιμωρήσω.»

Σταμάτησα.

«Θα αντιμετωπίσεις τις συνέπειες επειδή εσύ επέλεξες να κάνεις αυτά που έκανες.»

Το πρόσωπό του λύγισε.

«Κλερ...»

«Όταν με άφησες, νόμιζες ότι ήμουν μόνη.»

Κοίταξα προς την πόρτα.

«Δεν ήμουν.»

Εκεί βρισκόταν η Μάγια.

Ο ντετέκτιβ Ραμίρεζ.

Οι ερευνητές.

Και πίσω από όλους αυτούς, άνθρωποι που περίμεναν χρόνια να μάθουν πού είχαν πάει τα χρήματά τους.

Η αλήθεια είχε πλέον βγει από το σπίτι μας.

Είχε φτάσει στην αίθουσα του γάμου.

Και τώρα θα έφτανε στο δικαστήριο.

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 6 ⬇️