ΜΕΡΟΣ 4 — «Ο άντρας που είδε ο Ντάνιελ στη λίμνη είχε όνομα — και το όνομά του ήταν γραμμένο στο κρυφό σημειωματάριο του»
Ο Μάρτιν Κάρτερ δεν ήταν απλώς ένας άγνωστος ψαράς.
Είχε εμφανιστεί στη λίμνη πολλές φορές.
Είχε νοικιάσει αποθηκευτικό χώρο.
Είχε χρησιμοποιήσει το ίδιο μαύρο φορτηγό.
Και ο Ντάνιελ τον είχε φωτογραφίσει.
Γιατί;
Το σημειωματάριο είχε την απάντηση.
Στην τελευταία του σελίδα υπήρχαν τέσσερις λέξεις:
«Αν κάτι συμβεί, Μαρίνα.»
Η μαρίνα.
Εκεί πήγαμε.
Ένας παλιός υπάλληλος θυμήθηκε τον Κάρτερ.
«Δεν ήταν φίλος του άντρα σας.»
«Πώς το ξέρετε;»
«Τους είχα δει να μιλούν.»
«Τι συνέβη;»
«Ο Ντάνιελ ήταν θυμωμένος.»
«Γιατί;»
«Δεν ξέρω.»
Μετά μας είπε κάτι χειρότερο.
«Την τελευταία φορά που τους είδα μαζί, ο Ντάνιελ του είπε: “Μείνε μακριά από τα παιδιά.”»
Ένιωσα το στομάχι μου να δένεται κόμπος.
«Τα παιδιά;»
«Ναι.»
«Είστε σίγουρος;»
«Απολύτως.»
Η Σόφι άνοιξε το τηλέφωνο.
«Μαμά…»
Υπήρχε ένα δεύτερο βίντεο.
Ο Ντάνιελ περπατούσε κοντά στη λίμνη.
Η κάμερα ήταν χαμηλά.
Ο Κάρτερ φαινόταν στο βάθος.
Ακούστηκε η φωνή του Ντάνιελ:
«Σου είπα να μην πλησιάσεις τα παιδιά μου.»
Η φωνή του Κάρτερ δεν ακουγόταν καθαρά.
Μετά ο Ντάνιελ είπε:
«Αν ξαναγίνει, θα πάω στην αστυνομία.»
Το βίντεο σταμάτησε.
Έμεινα άφωνη.
«Τι είχε κάνει;»
Δεν ξέραμε.
Αλλά τώρα είχαμε κάτι πολύ πιο σοβαρό από ένα ατύχημα.
Ο Ντάνιελ φοβόταν έναν συγκεκριμένο άνθρωπο.
Και τον είχε προειδοποιήσει.
Βρήκαμε τον Μάρτιν Κάρτερ μέσω παλιών αρχείων.
Είχε φύγει από την περιοχή λίγους μήνες μετά την εξαφάνιση.
Το τηλέφωνό του δεν λειτουργούσε.
Το σπίτι του είχε πουληθεί.
Όμως η Σόφι βρήκε μια παλιά διεύθυνση.
Πήγαμε εκεί.
Μια γυναίκα άνοιξε την πόρτα.
«Ψάχνουμε τον Μάρτιν Κάρτερ.»
Το πρόσωπό της άλλαξε.
«Γιατί;»
«Για κάτι που συνέβη πριν από έξι χρόνια.»
Έμεινε σιωπηλή.
Μετά είπε:
«Δεν θέλω να μιλήσω γι' αυτό.»
«Ξέρετε τον Ντάνιελ;»
Η γυναίκα κοίταξε πίσω της.
«Ναι.»
«Τι ξέρετε;»
«Ο Μάρτιν φοβόταν ότι ο άντρας σας θα τον καταγγείλει.»
«Για τι;»
«Δεν ξέρω.»
«Σας είπε;»
«Μου είπε μόνο ότι ο Ντάνιελ είχε δει κάτι στη λίμνη.»
«Τι;»
Η γυναίκα έκλεισε τα μάτια.
«Κάτι που δεν έπρεπε να δει.»
Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπάει.
«Τι πράγμα;»
Η γυναίκα δεν απάντησε.
Αντί γι' αυτό, μας έδωσε ένα παλιό κομμάτι χαρτί.
«Αυτό το βρήκα μετά την εξαφάνιση.»
Ήταν ένας αριθμός.
Και από κάτω:
«Αν με ψάξουν, πήγαινε στο παλιό υπόστεγο.»
Η Σόφι κοίταξε εμένα.
«Ποιο υπόστεγο;»
Η γυναίκα ψιθύρισε:
«Στη λίμνη.»
Το ίδιο βράδυ πήγαμε εκεί.
Το υπόστεγο ήταν μισογκρεμισμένο.
Μέσα υπήρχαν παλιά δίχτυα και εξοπλισμός.
Κάτω από ένα ξύλινο πάτωμα βρήκαμε ένα μεταλλικό κουτί.
Το άνοιξα.
Μέσα υπήρχαν φωτογραφίες.
Και μία ήταν του Ντάνιελ.
Με τα τρία αγόρια.
Στη λίμνη.
Την ίδια ημέρα της εξαφάνισης.
Στην πίσω πλευρά υπήρχε γραμμένο:
«14:30 — είδαν πάρα πολλά.»
Ένιωσα τα γόνατά μου να λυγίζουν.
Η ώρα ήταν σχεδόν ίδια με εκείνη του τελευταίου βίντεο.
Και τότε ακούσαμε θόρυβο έξω.
Κάποιος βρισκόταν εκεί.
Η Σόφι με άρπαξε από το χέρι.
Ένα βήμα.
Δεύτερο.
Μετά ακούστηκε η πόρτα να κλείνει.
Και κάποιος έτρεξε μακριά.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment