ΜΕΡΟΣ 6 — «Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ — ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΩΣ ΘΕΙΑ»
«Σε παρακαλώ, έλα.»
Η φωνή της έτρεμε.
«Γιατί;»
«Ο Μέισον κλαίει και δεν ηρεμεί.»
Έκλεισα τα μάτια.
Το πρώτο μου ένστικτο ήταν να πάω.
Αλλά μετά θυμήθηκα όλα όσα είχαν γίνει.
«Δεν μπορώ.»
«Σε χρειάζεται.»
Αυτή η φράση με διέλυσε.
Όχι επειδή ήθελα να ξαναμπώ στη ζωή της.
Αλλά επειδή ήξερα ότι το μωρό δεν έφταιγε.
Τελικά πήγα.
Όχι μόνη.
Ο δικηγόρος μου με συμβούλεψε να μην υπάρξει άλλη ιδιωτική συνάντηση.
Όταν μπήκα στο σπίτι, ο Μέισον ήταν στην αγκαλιά της.
Μόλις με είδε, άρχισε να κουνάει τα χεράκια του.
Και η καρδιά μου ράγισε.
Τον πήρα στην αγκαλιά μου.
Ησύχασε.
Η αδερφή μου άρχισε να κλαίει.
«Βλέπεις; Σε αγαπάει.»
«Δεν ξέρει ποια είμαι.»
«Ξέρει τη φωνή σου.»
Έμεινα σιωπηλή.
Για λίγα λεπτά, υπήρχε μόνο η ανάσα ενός μωρού.
Τότε η αδερφή μου είπε κάτι που δεν περίμενα.
«Δεν θέλω να μεγαλώσει γνωρίζοντας ότι είμαι αυτή που κατέστρεψε τη ζωή σου.»
«Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το αντιμετωπίσεις εσύ.»
«Θέλω να έχει μια σχέση μαζί σου.»
Κοίταξα τον Μέισον.
«Δεν ξέρω αν μπορώ.»
«Δεν ζητάω να με συγχωρήσεις.»
«Τότε τι ζητάς;»
«Να μην τον τιμωρήσεις για τα λάθη μας.»
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που συμφωνούσα μαζί της.
Ο Μέισον δεν ήταν ένοχος.
Δεν ήταν υπεύθυνος για τον πατέρα του.
Δεν ήταν υπεύθυνος για τη μητέρα του.
Και σίγουρα δεν ήταν υπεύθυνος για μένα.
Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα.
Δεν μπορούσα να είμαι η θεία του χωρίς να βλέπω τον άντρα που με πρόδωσε.
Και δεν ήξερα αν μπορούσα να αντέξω αυτόν τον πόνο.
Τότε η αδερφή μου μου είπε:
«Ο άντρας σου θέλει να μιλήσει μαζί σου.»
Δεν απάντησα.
«Λέει ότι έχει κάτι σημαντικό να σου πει.»
Κοίταξα τον Μέισον.
Και κατάλαβα ότι η επόμενη συζήτηση δεν θα αφορούσε μόνο την προδοσία.
Θα αφορούσε το μέλλον του παιδιού.
0 comments:
Post a Comment