ΜΕΡΟΣ 7 — «Ο Τζούλιαν προσπάθησε να καταστρέψει τα τελευταία στοιχεία που μπορούσαν να τον καταδικάσουν — αλλά ο πρώην σερίφης είχε προβλέψει κάθε του κίνηση»

Η αποθήκη ήταν άδεια όταν φτάσαμε.

Ο Τζούλιαν είχε φύγει.

Όχι όμως πριν προσπαθήσει να σβήσει τα πάντα.

Οι ερευνητές βρήκαν κατεστραμμένους υπολογιστές.

Σπασμένους σκληρούς δίσκους.

Κουτιά με έγγραφα που είχαν καεί.

Ο Γκάρισον κοίταξε τον χώρο.

«Πανικοβλήθηκε.»

«Μπορούμε να βρούμε κάτι;»

«Πάντα μένει κάτι.»

Και είχε δίκιο.

Ένας μικρός φορητός δίσκος βρέθηκε κρυμμένος μέσα σε ένα παλιό χρηματοκιβώτιο.

Περιείχε αντίγραφα email.

Σε ένα από αυτά ο Τζούλιαν έγραφε:

«Μόλις ολοκληρωθεί το διαζύγιο, δεν θα μπορεί να διεκδικήσει τίποτα.»

Σε άλλο:

«Αν χρειαστεί, θα παρουσιάσουμε τις μεταφορές ως δικές της.»

Ένιωσα τα μάτια μου να γεμίζουν δάκρυα.

Όχι από φόβο.

Από οργή.

Ο Γκάρισον έβαλε το χέρι του στον ώμο μου.

«Τώρα έχεις την αλήθεια.»

Αλλά δεν είχε τελειώσει.

Υπήρχε ακόμη ένα αρχείο.

Ένα βίντεο.

Ο Τζούλιαν καθόταν σε ένα γραφείο.

Μπροστά του ήταν ο διευθυντής της κλινικής.

Και ο Τζούλιαν έλεγε:

«Αν τα αποτελέσματα δείξουν ξανά το ίδιο, δεν θα της τα δώσουμε.»

Η φωνή του ήταν καθαρή.

«Θέλω να πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι δικό της.»

Σταμάτησα το βίντεο.

Έξι χρόνια.

Έξι χρόνια είχα βασανίσει τον εαυτό μου.

Και εκείνος το ήξερε.

Ο Γκάρισον δεν είπε τίποτα.

Δεν χρειαζόταν.

Την επόμενη ημέρα, οι αρχές εξέδωσαν ένταλμα.

Ο Τζούλιαν εξαφανίστηκε.

Για δύο ημέρες.

Την τρίτη, όμως, τηλεφώνησε.

Σε εμένα.

«Θέλω να σε δω.»

«Δεν υπάρχει τίποτα να πούμε.»

«Υπάρχει.»

«Τι;»

«Θέλω να σου εξηγήσω.»

Έκλεισα.

Ο Γκάρισον με κοίταξε.

«Δεν θα σταματήσει.»

«Τι θα κάνει;»

«Θα προσπαθήσει να πάρει πίσω τον έλεγχο.»

Και πράγματι.

Το ίδιο βράδυ, ο Τζούλιαν εμφανίστηκε έξω από το σπίτι.

Αλλά αυτή τη φορά δεν ήταν μόνος.

Ήταν μαζί του δύο δικηγόροι.

Και έφερε μια πρόταση.

Μια πρόταση που, αν την αποδεχόμουν, θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα.

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 8 ⬇️