ΜΕΡΟΣ 8 — Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ Ο ΜΑΡΚ ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΡΩΤΗ ΔΕΝ ΕΣΒΗΣΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΕΝΑΝ ΛΟΓΟ ΝΑ ΔΩ ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ
Οι επόμενες εβδομάδες ήταν δύσκολες.
Δεν έγινε θαύμα.
Ο Μαρκ ξεχνούσε πράγματα.
Μερικές φορές γύριζε σπίτι και περίμενε από εμένα να ξέρω τι είχε κανονιστεί.
Κάποιες φορές εγώ θύμωνα.
Κάποιες φορές εκείνος αμυνόταν.
Αλλά υπήρχε μία διαφορά.
Τώρα μιλούσαμε.
Δεν έμενα σιωπηλή.
Δεν έλεγα «δεν πειράζει» όταν πείραζε.
Δεν χαμογελούσα όταν ήθελα να κλάψω.
Και ο Μαρκ άρχισε να ακούει.
Μία Παρασκευή, γύρισε σπίτι νωρίτερα.
«Έχεις σχέδια;»
«Όχι.»
«Τότε φύγε.»
Τον κοίταξα.
«Τι;»
«Θέλω να πας να κάνεις κάτι για εσένα.»
«Τα παιδιά;»
«Τα έχω εγώ.»
«Είσαι σίγουρος;»
Χαμογέλασε.
«Σάρα, είναι και δικά μου παιδιά.»
Η φράση ήταν απλή.
Αλλά με συγκλόνισε.
Πήγα σε ένα μικρό βιβλιοπωλείο.
Κάθισα μόνη μου σε ένα καφέ.
Περπάτησα.
Και όταν επέστρεψα, δεν ένιωθα ενοχές.
Όταν μπήκα στο σπίτι, τα παιδιά γελούσαν.
Ο Μαρκ είχε μαγειρέψει.
Η κουζίνα ήταν χάλια.
Αλλά κανείς δεν είχε πεθάνει.
Γέλασα.
«Τι κάνατε;»
«Μαγειρέψαμε.»
«Αυτό το βλέπω.»
«Ο Μαξ έριξε πολύ αλάτι.»
«Ήταν ατύχημα.»
«Και η Νταρλίν έβαλε ζάχαρη.»
«Ήταν δική μου ιδέα.»
Κάθισα μαζί τους.
Και τότε ο Μαρκ με κοίταξε.
«Πέρασες καλά;»
«Ναι.»
«Χαίρομαι.»
Δεν υπήρχε ζήλια.
Δεν υπήρχε ερώτηση για το πόσο κόστισε.
Δεν υπήρχε παράπονο.
Μόνο χαρά.
Εκείνο το βράδυ, όταν τα παιδιά κοιμήθηκαν, ο Μαρκ κάθισε δίπλα μου.
«Σκέφτομαι τις διακοπές.»
«Τις διακοπές στη Φλόριντα;»
«Ναι.»
«Γιατί;»
«Γιατί εκείνη η μέρα ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα ότι μπορούσα πραγματικά να σε χάσω.»
Δεν απάντησα.
«Και όχι επειδή έφυγες από το θέρετρο.»
Με κοίταξε.
«Επειδή έφυγες από τον ρόλο που είχα συνηθίσει να σε βλέπω να παίζεις.»
Ένιωσα τα μάτια μου να γεμίζουν.
«Και δεν θέλω να ξαναγίνεις εκείνη η γυναίκα.»
«Γιατί;»
«Γιατί τώρα καταλαβαίνω ότι δεν ήσουν ευτυχισμένη.»
Έμεινα σιωπηλή.
«Θέλω να είσαι εσύ.»
Ίσως εκείνη τη στιγμή να τον πίστεψα.
Όχι επειδή το είπε.
Αλλά επειδή για πρώτη φορά είχε περάσει αρκετός χρόνος ώστε να δω πράξεις.
Και τότε, λίγες ημέρες αργότερα, ο Μαρκ έκανε κάτι που δεν περίμενα καθόλου.
0 comments:
Post a Comment