ΜΕΡΟΣ 8 — Ο ΑΑΡΩΝ ΣΤΑΘΗΚΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΣΧΕΔΟΝ ΕΞΑΚΟΣΙΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΓΙΑΤΙ ΦΟΡΟΥΣΕ ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ — Η ΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΝΑ ΣΙΩΠΗΣΕΙ
Ο Άαρον πήρε το μικρόφωνο.
Τα χέρια του έτρεμαν.
Η φωνή του όμως ήταν σταθερή.
«Η αδερφή μου λεγόταν Μαίρη.»
Η αίθουσα σώπασε.
«Ήταν η δίδυμή μου.»
Κοίταξε την εικόνα της στην οθόνη.
«Έπρεπε να βρίσκεται εδώ σήμερα.»
Κάποιος στην πίσω σειρά έκλαψε.
Ο Άαρον συνέχισε.
«Αγόρασε αυτό το φόρεμα όταν ακόμα πίστευε ότι θα αποφοιτούσε μαζί μου.»
Κοίταξε το κόκκινο ύφασμα.
«Πέθανε πριν προλάβει να το φορέσει.»
Έπειτα σήκωσε τη μαργαρίτα.
«Αυτό το λουλούδι το πήρε έξω από το νοσοκομείο.»
Η φωνή του έσπασε για πρώτη φορά.
«Μου ζήτησε να το δώσω στη μαμά μου.»
Έσκυψε λίγο το κεφάλι.
«Μου ζήτησε επίσης να μην αφήσω το φόρεμα να μείνει κρεμασμένο σε μια ντουλάπα.»
Σταμάτησε.
«Γιατί φοβόταν περισσότερο μήπως την ξεχάσουμε παρά μήπως αρρωστήσει.»
Η αίθουσα ήταν εντελώς ακίνητη.
«Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς γελάσατε όταν με είδατε.»
Κανείς δεν κουνήθηκε.
«Και το καταλαβαίνω.»
Πήρε ανάσα.
«Δεν ξέρατε.»
Κοίταξε τη φωτογραφία της Μαίρης.
«Αλλά τώρα ξέρετε.»
Έπειτα είπε:
«Δεν φοράω αυτό το φόρεμα επειδή θέλω να γίνω κάποιος άλλος.»
Κοίταξε τη μητέρα του.
«Το φοράω επειδή σήμερα έπρεπε να υπάρχουν δύο από εμάς εδώ.»
Η φωνή του έτρεμε.
«Και επειδή εκείνη δεν πρόλαβε, θα φροντίσω εγώ να μην είναι η απουσία της αόρατη.»
Κανείς δεν μίλησε.
Ο Άαρον χαμογέλασε μέσα από τα δάκρυά του.
«Μαίρη, αποφοιτήσαμε.»
Και τότε η μεγάλη οθόνη άλλαξε.
Εμφανίστηκε η φωτογραφία της Μαίρης.
Και δίπλα της:
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ — ΜΑΪΡΗ
Για λίγα δευτερόλεπτα υπήρχε απόλυτη σιωπή.
Μετά ένα άτομο σηκώθηκε.
Χειροκρότησε.
Έπειτα δεύτερο.
Τρίτο.
Μέσα σε λίγες στιγμές, ολόκληρη η αίθουσα είχε σηκωθεί.
Ο Άαρον έκλεισε τα μάτια του.
Και εγώ κατάλαβα ότι η κόρη μου είχε καταφέρει, με έναν τρόπο που κανείς μας δεν μπορούσε να προβλέψει, να επιστρέψει για λίγα λεπτά στην αίθουσα όπου θα έπρεπε να βρίσκεται.
0 comments:
Post a Comment