ΜΕΡΟΣ 9 — ΕΝΤΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, Η ΣΟΦΙ ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΕΙΧΕ ΑΛΛΑΞΕΙ

Χρόνια αργότερα, η Σόφι είχε τη δική της ζωή.

Δεν ήταν πλέον το μικρό κορίτσι με το ροζ φτυάρι.

Ήταν μια γυναίκα που ήξερε να μιλάει.

Να ζητάει.

Να λέει όχι.

Να λέει ναι.

Και κυρίως...

να μη φοβάται την απόρριψη.

Μια μέρα, βρήκα το παλιό ροζ φτυάρι σε ένα κουτί.

Το κοίταξα και χαμογέλασα.

Η Σόφι μπήκε στο δωμάτιο.

«Το βρήκες;»

«Ναι.»

Το πήρε.

«Ξέρεις κάτι;»

«Τι;»

«Δεν θέλω να το κρατήσω.»

«Είσαι σίγουρη;»

«Ναι.»

Το κοίταξε για τελευταία φορά.

«Γιατί δεν χρειάζομαι πια απόδειξη ότι κάποιος θα τηρήσει μια υπόσχεση.»

Το έδωσε στον Κάλεμπ.

«Κράτησέ το.»

Ο Κάλεμπ γέλασε.

«Γιατί εγώ;»

«Εσύ πάντα ήσουν ο πιο πεισματάρης.»

Γελάσαμε όλοι.

Και για πρώτη φορά, το φτυάρι δεν συμβόλιζε μια υπόσχεση που δεν τηρήθηκε.

Συμβόλιζε το τέλος μιας εποχής.

 ⬇️ ΤΕΛΙΚΟ ⬇️