ΜΕΡΟΣ 3 – ΒΡΗΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΠΟΤΕ… ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΡΩΜΕΝΗΣ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΜΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΤΑΝ ΠΑΝΤΟΥ
Η έρευνα κράτησε αρκετές εβδομάδες.
Η Πατρίσια συνεργάστηκε με έναν ανεξάρτητο οικονομικό ελεγκτή.
Κάθε μέρα αποκαλυπτόταν κάτι καινούργιο.
Ένας άγνωστος λογαριασμός.
Μια επένδυση που δεν είχε δηλωθεί στα έγγραφα του διαζυγίου.
Μια εταιρεία που φαινόταν να συνδέεται με τον Ρόμπερτ.
Ώσπου ένα πρωί η Πατρίσια με κάλεσε στο γραφείο της.
«Κάθριν, κάθισε».
Η φωνή της με τρόμαξε.
«Τι συμβαίνει;»
Άνοιξε έναν φάκελο.
«Βρήκαμε ένα ακίνητο στη Φλόριντα».
Μου έδειξε μια φωτογραφία.
Ένα μεγάλο σπίτι με πισίνα, φοίνικες και θέα στη θάλασσα.
«Αγοράστηκε πριν από δεκαοκτώ μήνες για 650.000 δολάρια».
«Και τι σχέση έχει με εμάς;»
Η Πατρίσια γύρισε τη σελίδα.
«Στην αίτηση του δανείου εμφανίζεται το όνομά σου».
Την κοίταξα.
«Αδύνατον».
«Υπάρχει και υπογραφή».
Πήρα το χαρτί.
Η υπογραφή έμοιαζε με τη δική μου.
Αλλά δεν ήταν δική μου.
«Δεν υπέγραψα ποτέ αυτό το έγγραφο».
«Τότε έχουμε σοβαρό ζήτημα πιθανής πλαστογραφίας».
«Ποιος μένει σε αυτό το σπίτι;»
Η Πατρίσια δίστασε.
«Η Σάρον Πάτερσον».
Το όνομα δεν μου έλεγε τίποτα.
Μέχρι που μου έδειξε τη φωτογραφία της.
Ξανθά μαλλιά.
Γαλανά μάτια.
Ένα χαμόγελο που έμοιαζε υπερβολικά σίγουρο.
Ήταν η γυναίκα που είχε περιγράψει η Έμιλι.
Ένιωσα μια παράξενη ηρεμία.
Όχι επειδή δεν πονούσα.
Αλλά επειδή επιτέλους άρχιζα να καταλαβαίνω.
Ο Ρόμπερτ δεν ήθελε απλώς να φύγει.
Ήθελε να φύγει παίρνοντας μαζί του όσα είχαμε χτίσει.
Η Πατρίσια συνέχισε:
«Υπάρχουν ενδείξεις και για άλλα ακίνητα, καθώς και λογαριασμούς στο εξωτερικό. Θα ζητήσουμε από το δικαστήριο να διατηρηθούν τα περιουσιακά στοιχεία μέχρι να ολοκληρωθεί ο έλεγχος».
«Και ο Ρόμπερτ;»
«Θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις».
Εκείνο το βράδυ χτύπησε το τηλέφωνό μου.
Ήταν εκείνος.
«Τι νομίζεις ότι κάνεις;» φώναξε.
Δεν τον είχα ακούσει ποτέ τόσο θυμωμένο.
«Προστατεύω τον εαυτό μου».
«Έχεις βάλει τη δικηγόρο σου να ερευνά προσωπικές μου υποθέσεις!»
«Προσωπικές σου υποθέσεις; Το όνομά μου βρίσκεται σε ένα δάνειο για σπίτι όπου μένει η Σάρον!»
Σιωπή.
Ύστερα άκουσα την ανάσα του.
«Πώς το έμαθες;»
«Αυτό είναι το μόνο που σε ενδιαφέρει;»
«Κάθριν, δεν καταλαβαίνεις πώς λειτουργούν οι επενδύσεις».
Για πρώτη φορά μετά από είκοσι χρόνια, δεν άφησα αυτή τη φράση να με κάνει να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου.
«Καταλαβαίνω πολύ καλά τι σημαίνει να χρησιμοποιείς το όνομά μου χωρίς την άδειά μου».
«Θα το μετανιώσεις αν συνεχίσεις».
Η φωνή του έγινε χαμηλή.
Απειλητική.
«Δεν ξέρεις με ποιους τα βάζεις».
Έκλεισα το τηλέφωνο.
Τα χέρια μου έτρεμαν.
Και τότε άκουσα μια μικρή φωνή πίσω μου.
«Θεία Κάθι;»
Η Έμιλι στεκόταν στην πόρτα.
Κρατούσε ένα παλιό κινητό τηλέφωνο.
«Νομίζω ότι έχω κάτι που πρέπει να δεις».
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 4…
0 comments:
Post a Comment