ΜΕΡΟΣ 3 — Ο ΑΡΘΟΥΡ ΦΟΡΟΥΣΕ ΤΟ ΣΜΟΚΙΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΕΙ ΤΗ ΝΕΑ ΤΟΥ ΖΩΗ — ΤΟΤΕ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΑΝΟΙΞΑΝ ΚΑΙ ΕΜΠΗΚΑΝ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΟΡΦΑΝΕΣ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ

Το πρωί του γάμου, η Λούσι κρατούσε τον φάκελο στο στήθος της.

Η Ρέιτσελ κρατούσε το χέρι της Έιπριλ.

«Φοβάσαι;» ρώτησα τη Λούσι.

«Ναι.»

«Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα.»

«Η μαμά έκανε.»

«Η μαμά σου ήταν γενναία.»

Η Λούσι κοίταξε τις αδερφές της.

«Τότε θα είμαι κι εγώ.»

Φτάσαμε στο θέρετρο λίγο πριν αρχίσει η τελετή.

Η αίθουσα χορού έμοιαζε βγαλμένη από περιοδικό.

Λευκά λουλούδια.

Χρυσές λεπτομέρειες.

Κεριά.

Μεταξωτές κορδέλες.

Και στο κέντρο, ο Άρθουρ.

Φορούσε ένα ιβουάρ σμόκιν.

Γελούσε.

Χαιρετούσε καλεσμένους.

Έδειχνε σαν άνθρωπος που είχε ήδη κερδίσει.

Η Μπρουκ στεκόταν λίγο πιο πέρα.

Ήταν πανέμορφη.

Και χαμογελούσε.

Δεν ήξερε τίποτα.

Η μουσική άρχισε.

Οι καλεσμένοι σηκώθηκαν.

Και τότε οι πόρτες άνοιξαν.

Η μουσική σταμάτησε.

Όλοι γύρισαν.

Μπήκα πρώτος.

Δίπλα μου περπατούσαν δύο ερευνητές.

Πίσω μας ερχόταν ο εγκληματολόγος λογιστής.

Και πίσω τους…

η Λούσι.

Η Ρέιτσελ.

Η Έιπριλ.

Το χαμόγελο του Άρθουρ εξαφανίστηκε.

«Τι κάνετε εδώ;»

Δεν απάντησα αμέσως.

Προχωρήσαμε μέχρι το κέντρο της αίθουσας.

«Αυτός είναι ο γάμος μου», είπε.

«Το ξέρω.»

«Δεν είστε καλεσμένοι.»

«Δεν ήρθαμε ως καλεσμένοι.»

Η έκφρασή του άλλαξε.

«Ασφάλεια!»

Ένας από τους ερευνητές προχώρησε.

«Κύριε Άρθουρ Βανς, είμαστε εδώ σχετικά με έρευνα που αφορά οικονομική απάτη, κατάχρηση ιατρικών στοιχείων και πιθανή οικονομική εκμετάλλευση.»

Η Μπρουκ κοίταξε τον Άρθουρ.

«Τι σημαίνει αυτό;»

«Τίποτα», είπε εκείνος.

«Άρθουρ…»

«Σου είπα, τίποτα.»

Τότε ακούστηκε η φωνή της Λούσι.

«Δεν είναι τίποτα.»

Όλοι γύρισαν προς το μέρος της.

Η δωδεκάχρονη πλησίασε.

Κρατούσε τον φάκελο.

«Η μαμά το ήξερε.»

Ο Άρθουρ χλόμιασε.

«Τι κρατάς;»

Η Λούσι δεν απάντησε.

Άνοιξε τον φάκελο.

Και έβγαλε αντίγραφα.

Ηχογραφήσεις.

Έγγραφα.

Οικονομικές αναφορές.

Η αίθουσα βούιξε.

Ο Άρθουρ κοίταξε τον δικηγόρο του.

«Κάνε κάτι.»

Ο δικηγόρος δεν κουνήθηκε.

«Κάνε κάτι!» επανέλαβε.

Ο δικηγόρος κοίταξε τα έγγραφα.

Και τότε χαμήλωσε το βλέμμα.

Ο Άρθουρ κατάλαβε.

Ήταν μόνος.

Και τότε οι μεγάλες οθόνες πίσω από το βωμό άναψαν.

 ⬇️ ΜΕΡΟΣ 4 ⬇️