ΜΕΡΟΣ 5 — Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑ — ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΜΑΣ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΗ
Το επόμενο πρωί, η Έλενα ξύπνησε σε ένα δωμάτιο που ήταν μεγαλύτερο από ολόκληρο το σπίτι όπου είχε μεγαλώσει.
Αλλά δεν ένιωθε πλούσια.
Ένιωθε χαμένη.
Ο Ρίτσαρντ καθόταν απέναντί της.
«Δεν θέλω να σε πιέσω», είπε.
«Θέλω την αλήθεια.»
Ο Ρίτσαρντ πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Η φωτιά δεν ήταν τυχαία.»
Η Έλενα πάγωσε.
«Τι;»
«Το αυτοκίνητο είχε υποστεί ζημιά πριν ξεσπάσει η φωτιά.»
«Ποιος το έκανε;»
«Δεν ξέρουμε ακόμα.»
«Τότε γιατί μου είπες ότι κάποιος φρόντισε να μη με βρείτε;»
«Γιατί μετά τη φωτιά υπήρχαν κενά.»
Η Έλενα συνοφρυώθηκε.
«Κενά;»
«Το νοσοκομείο είχε καταγράψει ένα μικρό κορίτσι χωρίς στοιχεία ταυτότητας.»
«Εγώ.»
«Ναι.»
«Και γιατί δεν συνδέθηκε με την οικογένειά σας;»
Ο Ρίτσαρντ κατέβασε το βλέμμα.
«Κάποιος είχε αφαιρέσει τα προσωπικά αντικείμενά σου.»
Η Έλενα άγγιξε το κολιέ.
«Εκτός από αυτό.»
«Εκτός από αυτό.»
Τότε η Έλενα κατάλαβε κάτι.
Η Ρόζα.
Η Ρόζα είχε σώσει τη ζωή της.
Αν η Ρόζα δεν είχε σταματήσει εκείνο το βράδυ…
Η Έλενα δεν ολοκλήρωσε τη σκέψη.
Ο Ρίτσαρντ έβγαλε έναν φάκελο.
«Υπάρχει όμως κάτι ακόμα.»
Άνοιξε τον φάκελο.
Μέσα υπήρχαν παλιές φωτογραφίες.
Αναφορές.
Έγγραφα.
Και μια φωτογραφία ενός άντρα.
Η Έλενα τον κοίταξε.
«Ποιος είναι;»
«Ο βασικός επιχειρηματικός αντίπαλος της οικογένειάς μας εκείνη την εποχή.»
«Τον υποψιαζόσουν;»
«Για χρόνια.»
«Και τι έγινε;»
«Πέθανε πριν από δεκαπέντε χρόνια.»
Η Έλενα έκλεισε τα μάτια.
«Άρα δεν θα μάθουμε ποτέ.»
Ο Ρίτσαρντ έγνεψε.
«Ίσως.»
Τότε η πόρτα άνοιξε.
Η Ελεονώρα μπήκε κρατώντας ένα μικρό κουτί.
«Βρήκα κάτι.»
Το έδωσε στην Έλενα.
Μέσα υπήρχε μια παιδική φωτογραφία.
Η Έλενα την κοίταξε.
Ένα κοριτσάκι κρατούσε το χέρι του Ρίτσαρντ.
Και στο άλλο χέρι κρατούσε ένα μικρό ασημένιο ήλιο.
Η Έλενα άρχισε να κλαίει.
«Είμαι εγώ.»
«Ναι.»
Για πρώτη φορά μετά από τριάντα χρόνια, η Έλενα είχε μια φωτογραφία του εαυτού της πριν από τη φωτιά.
Και τότε κατάλαβε κάτι ακόμα.
Δεν είχε χάσει μόνο την οικογένειά της.
Είχε χάσει μια ολόκληρη ζωή.
Μια ζωή που κανείς δεν της επέστρεφε.
Και όμως, υπήρχε κάτι που μπορούσε να κάνει.
Να αρχίσει ξανά.
0 comments:
Post a Comment